Το φως πανω στις κοκαλες  του προαυλιου του σχολειου λαμπυριζε τα πρωινα του χειμωνα.

Νυχτες με ξαστεριά, αταβανωτο το χειμωνιατικο, μουσικη πνευστων μεσα  απ τα κεραμιδια..

Ο Γιωργος ο συμμαθητης μου και γειτονας εσπαζε την κοκαλα του βαρελιου 

βουτουσε το προσωπο του, νιβοταν  σκουπιζοταν απο πετσετα με κροσσια και ξεκιναγαμε για το σχολειο.

Επομενη κοκαλα στης Θεια Ξενης την πετρινη γουρνα,μια βραχωδη γουρνα σα μεγαλο γουδι..

Μ ειχαν ζαλισει με τη γεωμετρια και τη συμμετρικοτητα της χιονονιφαδας, αν δε δεις με μελανιασμενα χειλη, παγωμενα δαχτυλα τις ραβδωσεις του παγωμενου νερου στην πρωινη σου πορεια για το σχολειο δεν εχεις δει τίποτα !!

Τις παταγαμε με δύναμη, τις πετροβολαγαμε για τη χαρα της ρωγμης, της αναπαντεχης, χαοτικης διαθλασης!!

Ο ηλιος που εβγαινε απ τον Πεταλα γονιμοποιουσε τις κοκαλες.. 

Υγραινονταν σιγα σιγα, το τακούνι μου τις χτυπουσε υπο γωνια, σκοπελοι οι γυαλισμενες από ποδια χωριανων μου πετρες!!

Λευκες γραμμες,... λευκες? 

Ειναι λευκο το νερο? Λευκος ειναι ο πάγος.. Το νερο ειναι αχρωμο και διαφανες, ναι αλλα γιατι ειναι ασπρα τα τριμματα.?Στερεο ή υγρο? 

-Παμε θα βαρεσει κουδουνι, με τραβαγε ο Γιωργος..

Κραταγε  για ωρες μια καλη κοκαλα, ενα στρωμα παγου πισω απ την εκκλησια πριν  τσιμενταρουν την πλατεια, εκει που βγαζει τραπεζια το Αχουρι κλαμπ. 

Βορεια τ Αη Νικολα, ετρεχα στο πρωτο διαλειμμα να την διεγειρω, να λιωσει, να κανει γραμμες, να βγει απ την ακινησια στην ζωη.. 

Ο ηλιος και το φως του προχωρουσε η μεσημβρινη πλευρα του χωριου λουζοταν στο Φως!! 

Οι παγοι ελιωναν, οι ογκοι μειωνονταν, τα ανηλιαγα μερη με περιμεναν.. 

Ατελειωτο χαδι ο ηλιος στο καλντεριμι μετα το  μαγαζι τ μπαρμπα  Κωστα τ Τουμπα, σταση μπρος στο σπιτι τ Μπάρμπα Ηλια, αγναντευα τη Μπαμπινη , τ Μαχαιρα το χωριο της Βαβως κι ο ηλιος ζεσταινε  τα σωθικα μου.. 

Κι η μαυρη σακα μου  ρουφουσε ζεστη..

Να προλαβω, να προλαβω και τις τελευταιες εφημερες κοκαλες ηταν η εγνοια μου..

-Φαε και διαβασε, ελεγε η μανα.

- Δεν  εχω πολλα, μετα.. Κι εφευγα.

Βορεια, παμε βορεια,να σπασουμε τα ορια!! Παμε ανηλιαγα, στο ζερβο που λεγαν κι οι χωριανοι μου. 

Ανεβαινα την ανηφορα τ Νταλκα, 

Γκουμαικα, Τσιλιμανταικα.. 

-Απ'  τωρα στ Καρυδ' πας? 

Δε περασε κανενα παιδακι.

. Ρωτησε η θεια-Νικαινα. 

-Ερχονται, ερχονται.. εχουμε κανονίσει αγωνα με τ' ς Μαχαλιωτες.

Krokalazone!!

 Στο γκρεμο, στα Κοκκαλαικα,

 παρακατ  στα Κατσιγιανεικα, 

βορεινες ανηλιαγες αυλες και κηποι αντιστεκονταν..

Πετρα στο κεντρο της παγωμενης γούρνας ενα αστερι γεννιονταν,

 πετρα με δυναμη στην πετσα παγου, οπες 45αριου  στο παρμπριζ ενοχου απο καταδικη Κουφοντινειου δικαστηριου.

Παπουτσι  με κρεπ.? 

Αθραυστη, ανικητη η κοκαλα.!! 

Με βεργα? Αου.. τα χερακια μου!!

-Πατερα, το πελαγο παγωνει καμια φορα? 

-ε.. Καμια φορα.. στην ακρη λιγο.. - 

- Οταν παγωσει ολο, θα με παρεις να το σπάσω? 

- Οι μετερωλογικες συνθηκες, το κλιμα δε θα  δημιουργησουν  τετοιας εκτασης φαινομενο, οι λιμνες της Β. Ελλαδας παγωνουν..

-τυχερα τα παιδια στη Μακεδονία, ειπα..

-τα παιδια ειναι  παντου και παντα τυχερα.., απαντησε.