Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων..

Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει..


Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..


 Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου.

Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο.

-Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;;

-Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω..


Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου..

-Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο..

Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν.

-Επιβιβασου φανταρε μου!

Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη. 


Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που αγορασε στο Μοναστηρακι,

να στολίσει κι αυτος το φοιτητικο του δωματιο.

Τον αγριοκοιταξε ο οδηγος,

 με μανουβρες και με χτυπήματα των ραφιών ανεβηκε τα τρια σκαλιά του τρόλεϊ.

-Παίρνουμε και ταξι νεαρε, δε κανουμε μετακομίσεις με τη συγκοινωνια.

-Δεν εχω αλλά λεφτα.,απαντησε ντροπιαστικα..κι έφερε τα ράφια ορθια ανάμεσα στα γονατα του, τ αγκάλιασε οχι τόσο να μην πεσουν, τ αγκάλιασε..


 Επιβιβαση με τρομο στο παλιο του αυτοκίνητο..

Η μιζα αργουσε, γουργουριζε αγχωτικα,

 δεν ολοκληρωνε την μηχανικη της αποστολή..

Τραβηξε το καθισμα πισω,

κοιταξε τον ουρανο τ αυτοκινητου ,

γκριζος βρωμικος,

τον ουρανο μας απ το παράθυρο και το παρμπρίζ..

Μαυρος, σκοτεινος, φθινοπωρινός..


 Εκλεισε τα μάτια του,

 φωτα περαστικων αυτοκινήτων με περιοδικοτητα Φάρων,

φωτών ασθενοφορου,

περιπολικου, πυροσβεστικής νικούσαν τα κλειστά του βλέφαρα,

αναλαμπές μες τη μοναξια του..


Εσφιξε κι αλλο τα βλεφαρα,

ανεβηκε και το δερμα απ τα μάγουλα, κατέβηκε και το μετωπο να βοηθήσουν το ερμητικό κλεισιμο,

το σφράγισμα της ορασης..


Η Φαντασια πηρε τη θεση της.

 Φιλοι,

 φίλες κυκλωσαν τ αυτοκινητο, γέλια, πειράγματα..


Σακιδια, καπέλα, μια δωδεκάδα μπυρες σε μια ισοθερμικη τσαντα,

φωτο-γραφικη μηχανη στο λαιμό μιας συμμαθήτριας..

-Αντε επιβιβαστειτε!! Βάλε μπρος!! Βάλε μουσικη!

Εκλεισαν με θορυβο κι οι τρεις πορτες ταυτόχρονα!


Ξυπνησε , ετριβε τα ματια του,

κοιταξε τα πισω καθίσματα.

Δε ξαναδοκίμασε τη μιζα.

Κατεβηκε ανακουφισμενος,

 ταξίδεψε άλλωστε..

Ειχαν περάσει δυο ωρες απ την ωρα που επιβιβαστηκε μονος του στο παλιο του γιωταχι,

το παρκαρισμένο μπρος απο ενα πετρινο σπιτι στ Αγρινιο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...