Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Στην αγωνια της νοηματοδοτησης της αχαμνης ζωής μας...

Ποσο ζηλευω τους ικανοποιημένους με τα επικαιρα κι αρα βραχυβια  ψέμματα..

Τα προσωπικα, τα πολιτικα, τα φιλοσοφικα..


 Βιαια οι περισσοτεροι και μ εγωισμο ανακοινώνουν θριαμβους..

Αλλος δαπάνησε το βιο του να κανει επιχείρηση, λεφτα, ακίνητα..

Λεηλατούν την περιουσία τα παιδια του..

 Τα κυνηγαει με τη μαγκουρα, παρεμβαινει, χάλασε και τους γαμους των παιδιών του..


Άλλος δαπάνησε το βιο του στα κοινα, στην πολιτικη.

Διαβασε, μελετησε θεωρητικους, βγηκε στην πλατεια, στα σοσιαλ μηντια ανακοίνωσε με επαρση τη βεβαιότητα του, απειλησε μάλιστα κσι τους μη κατανοουντες τη δικη του πορεια κι άποψη..

Τους κυνηγαει μ ενα τομο, βαρυ κι ασήκωτο, δερματοδετο απ το "Ευαγγελιο" του,τον κραδαίνει απειλητικα μπρος στο πρόσωπο τους.

"Θα σας σπάσω τα δόντια αν δεν προσκυνησετε την αλήθεια μου"


 Άλλος εκλεκτικος, χαβιάρι, βοτκα, ποιηση, ερωτισμο, κινηματα, μοδες, μοδες..

Θα επικηρυξει(Wanted) ο, τι δε συναδει με την εβδομαδιαία γοητεια, με τα must που εγραφε κι ο δημοφιλης Κωστοπουλος στο KLIK


Ενας  καπου μυστικά, καταργει το εγω,

τις ιδεες, τις θεωριες, αδειάζει,

κενωνεται, εξουδενωνεται, εξουθενωνεται, εκστασιαζεται ,

στην αχαμνη ζωη βλέπει χρώματα,

ενας "Αγαθουλης" (Βολταιρος) ομολογει οτι η νυχτα της 24ης Σεπτέμβρη είναι η καλύτερη δυνατη νυχτα,

 ο κοσμος ειναι ο καλυτερος δυνατος κοσμος, ο αλλος ειναι ο καλυτερος δυνατος αλλος..


Μετατρέπει τη φραση  του διηγηματος του Παπαδιαμάντη "το νάι το γλυκυ , το πραον " σε

" Το Ναί το γλυκύ, το Πραον"

Ξεπεσμένος Δερβισης στις σκοτεινές κι ανηλιαγες στοες του αχαμνου κοσμου, του κοσμου των ιδεων..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...