Ήταν μουντό τ Αγρινιο όταν κατέβηκα να μάθω γράμματα.

Οχι μουντό, ξεθώριασμενο! Δεν ειχε το φως της φυσης.

Οι άνθρωποι πνίγουν το φως.

Ωχρα τα κτιρια, οι δρόμοι, οι άνθρωποι. 

Κομφορμισμος, μικροαστισμος.. 

Πολη που μεγάλωνε μπρος στα ματια μου. 

Μια αισθηση καθεστωτος απο ευσεβιστικους κυκλους χριστιανων, μια αισθηση νορμας  και καθηκοντολογιου απο την αριστερα.. 

Ο κοτσος στις καθηγητριες, ο Ριζοσπαστης  συην κωλοτσεπη στη πλατεια τ απογευμα απο αριστερούς. 

Έκανα χαζι, εψαχνα απαντησεις.. 

Ηξερα απο αναγκες υπακοής στη φυση, ( ολοι οργωναμε μετα τα πρώτοβροχια , ολοι φοραγαμε ζεστα ρουχα στο κρυο, ολοι κολλαγαμε το καλοκαιρι απ την κολλα του καπνου), ομοιογένεια κι υπακοη στ αορατο δεν ειχα ξαναδει. 

-μη πας με τις μοδες, ελεγε η μανα μου. 

-Αυτο ειναι η μοδα, σκεφτηκα.. 

Αλλα η μοδα ειναι για ολους, αυτοι ειναι δυο μοδες τουλαχιστον στην ιδια πόλη.. 

Χωματοδρομοι στο Άγιο Κωνσταντίνο, ανοιχτο το ρεμα, χωριατοπαιδα στο γυμνασιο 

-να γραφτειτε στο κατηχητικο, ελεγε ο γυμνασιαρχης.. 

-να ερθεις στη συγκέντρωση στην πλατεια ελεγε ο Σπυρος απ την γ γυμνασιου. 

Αυτοι εδω στην πολη ολο λογια ειναι,σκεφτηκα..

Δε πήγα κατηχητικο.. 

Πηγα πλατεια.. Πρωτη φορα κατεβαινα τοσο κατω απ τη φωλιτσα μου. 

Πιτσαρια Στρομπολι, Καπα Ταφ, Μπαρδακης  Οπτικα αναβοσβηνε κι άλλαζε χρωματα.. 

Πλατεια Δημοκρατιας,.. Ματραλης, πηγαδακια, εξεδρα.. 

Εννια στους δεκα το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ στην κωλοτσεπη να φαινεται κι ενας στους δεκα την ΑΥΓΗ. 

- χρειαζεται μια πλατφορμα να συνενωσει ολες τις τασεις, ελεγε ενας με μουσι.. 

Πηγε το μυαλο μου στις πλατφορμες των τρακτερ.. Καρατσικακης Κολονελος, Ωφελιμο φορτίο, αποβαρο..Πρασινες, σκουριασμενες, λαστιχα να φαινονται τα συρματα, να κωλωσει το τραχτερ, να περασει η κοτσαδουρα, στο Ριβιο ενας εσπασε το σαγονι οπως εφυγε προς τα πανω.. 

- ειναι μπελας οι πλατφορμες, ειπα. Γυρισε με κοιταξε αυστηρα, βλεμμα παθιασμενο.. 

-Αυτα τα λεει το ΚΚΕ που θελει ναναι ο νταβατζης της εργατιας.,είπε 

Κι αλλη άγνωστη λεξη.. Το νταβα τον ηξερα εφκιανε κιπρινια η μανα μου.. Εκανα τουμπεκι. Να μη δειξω την αμορφωσια μου. 

Μ εβαλε ομως στο ματι. 

-οπως γραφει σημερα η ΑΥΓΗ και την ξεδιπλωσε απ το τζακετ κοιταζοντας σκανταλιαρικα απεναντι που ηταν οι ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΔΕΣ.. 

Αρχισε να διαβαζει μια αναλυση, σιγα μη χαραμιζα χρονο για χαρτια και λογια τυπωμενα.. 

Αυτον παρατηρουσα.. Παθος μαγνητοφωνου.. Κατι συνεδρια, κατι ολομελειες, κατι διασπασεις διαβαζε κατω απο μια τσιμεντενια κολονα φωτισμου της μικρης μας πολης( ωχρο κι αυτηνης το φως) 

Μονο η παρακειμενη  νερατζια ηταν του κοσμου μου, της ιδεολογιας  της θεωριας μου..

-η ενοτητα του κινηματος ειναι αναγκαια, ειπα.. εχοντας στο μυαλο μου τους αθλους των χωριανων μου στο χωραφι, στο λιοστασι, στη φιλανθρωπια επι αδυναμων συγχωριανων.. 

Με ταχυτητα υπερυπολογιστη με γρηγορο πρόγραμμα ανοιξε νεο παραθυρο 

-οχι συντροφε, βια και συγκρουση αν χρειαστει!! Η βια ειναι η μαμμη της ιστοριας!! 

-ναι, αλλα ο διχασμος θρυμματιζει τις δυναμεις, κι απο μονος του ειναι μια αρνητικη κατασταση.. 

Αργησε δε καθοταν η σκεψη μου στην νευροβιολογικη του πλατφορμα, 

-αυτες ειναι αστικες σκεψεις, ειπε.. 

Εγω απο χωριο ειμαι, ψελισσα.. 

-Μικροιδιοκτητες γης, εισαι συντηρητικος!! 

Ευτυχως που δεν ειχα ενοχοποιητικο χαρακτηρα.. Θα ετρεχα ακομη σε ψυχιατρους.. 

Ειμαι αθωος, ψιθυρισα φευγοντας.. 

Δουλευω κι αυτος μ ειπε αστο..Εκει που ειναι τωρα το παγωτατζιδικο γυρισα και ξανακοιταξα.. 

Χαιδευε ως δισκοποτηρο την ΑΥΓΗ του.. 

Δεκαπεντα χρονια μετα, κυνηγουσα διαφημισεις για τις τοπικες εφημεριδες.. Να βγει το μεροκαματο.. 

Μπηκα στο γραφειο του.. Ειχε ανοιχτη την τηλεοραση και κοιταζε το δεικτη του Χρηματιστηριου.

Φαινασιαλ ταιμς.. 

Ουτε πλατφόρμες, ουτε νταβατζηδες, ουτε ΑΥΓΕΣ και πουρνο-πουρνο.. 

Αθωοι, ενοχοι δε θα το κρινω εγω.. 

Η φυση εχει φυσικη επιλογη, οχι καλος-κακος. Αθωος - ενοχος.. 

αυτα τα χαρακτηριστικα τα εχουν οι ωχροι ανθρωποι..