Αγκαλιασα την κουβερτα..

Πρωινο απριλιατικο κρυο..

Σιδερένια πορτα ετριζε φριχτα.

Κουβεντες ακουγοταν απ τον κηπο..

Ειχε χαράξει..

Βγηκαν οι αλλοι για να βγαλουν τα φιντανια, σκεφτηκα..

Λιγο ακομη να κοιμηθώ..

Μα που ειμαι;

Γυρισα τα ματια..

Ορθογωνιο διαμπερες δωματιο..

Ενα δωματιο ολο το σπιτι..

Ψηλο με ορατο το μονωτικο φελιζολ στο ταβανι,

οτι ειχε απιμεινει ντανιασμενο στην αυλη το ετριβα κι επαιζα χιονοπολεμο,

το τσιμπολογουσαν κι οι κοτες..

Το εικονοστάσι χωρις τον Αγιο Στυλιανο, θορυβοι απο τραχτερ..

Και κάποιες μακρινες καλημερες επιανε τ αυτι μου μεσα μεσα..

Ενα πετρογκαζ μ ενα μπρικι πετσιασμενο γαλα..

Πρεπει να σηκωθώ,

να βοηθησω στο φυντανι..

Βαρια τα βηματα,

βαρυς ο υπνος στην στρωματσαδα στην αγροικια λιγες δεκαδες μετρα απ τη λιμνη..

Μυριζε κατσικιλα το κιτρινωπο γαλα..

Η ατμοσφαιρα εκστρατειας με αφιονισε..

Εδω δε φοραμε καθημερινα ρουχα,

αλλα γαλοτσες,

λερο χοντρο παντελονι,

μπλουζα κολλητη στο σωμα για ανεση κινησεων..

Βγηκα απ την σιδερενια κρυα αποθηκοπορτα..

Δε βουιζαν ακομη οι μελισσες στην κουτσουπια,

δε μυριζε βαρια η παπαρουνα.

Θελουν ηλιο αυτα και στέγνη. ..

Μυριζε χαλκος,γαλαζιος χαλκος..

Παρατημενη η ψεκαστηρα εχυνε γαλαζια υπολειμματα στην αυλή..

Γαλαζιο το φυντανι,

γαλαζια κατι χλωρα κρεμμυδια..

Γαλαζια τα δαχτυλα της μανας..

-τι καθεσαι, παρε το κασονι και βγαλε ριζουλες.

Τις πιο μεγαλες, μη τις σπασεις ειναι τρυφερες,

χωσε βαθια το χερι και τραβα απαλα απ το βλαστο..

-αυτο το μπλε ειναι δηλητηριο;

Δε μ απαντησε, εσκυψε..

Κρυωναν τα χερια μου,

ζαρωσε το δέρμα τους απ την υγρασια της γεματης βραγιας..

Γαλαζιο κρυο..

Αρχισε να ζεσταινει ο Απριλης..

Εννια, εννιαμιση..

Τραχτεροπαρτυ!!

Ειχαν φορτωθει τα φυντανια απ τους κηπους που ηταν διπλα στο σπιτι και κατευθυνονταν για τα χωραφια..

Χορος ασυμμετρος απροβλεπτος,

γεμισαν οι αγροτοδρομοι οχηματα..

Τρεις-τεσσερις σε καθε οχημα.

Καπελα, μουστακια, τσεμπερια, κασονια..

Γεμισαν και τα ροζ λουλουδια της κουτσουπιας μελισσες..

-Αυτο το κατεβατό να βγαλουμε μεχρι το μεσημερι και μετα να φυγεις να πας στο χωριο, εχεις σχολειο αύριο..

Σχολειο κι ανοιξη μαζι ειναι ενα τραυμα που δεν ξεπερασα ποτε..

Δε ταιριαζουν αυτα τα δυο..

Ενα ειναι το σχολειο και το ευαγγελιο,

η φυση!!

Η αγριοβρωμη που σα ζιζανιο κρυβει φιδια,

η παπαρουνα απ τ αλητικο σοι των αφιονιων, η τσουκνίδα που σε προκαλει να ρισκαρεις πονο..

-θα παω το ξημέρωμα,

θα μεινω εδω κι αποψε..

-και ποτε θα διαβάσεις;

Δεν απαντησα..

Παρατησα το χωραφι και εκοψα περα..

Οχι δεν ηθελα ανθρωπους,

απεφευγα τον κόσμο.

Με χαιρετουσαν απ ολα τα χωραφια..

Αλλος σηκωνε χερι, αλλος καπελο, αλλος το ιδιο το σουβλι φυτεματος..

Εβλεπα...ακουγα..

-γειαααα, φωναζα...

παρατηστε με σκεφτομουν απομεσα μου..

Γυρινοι στις προλιμνιαιες λακουβες..

Μαυρα κοπαδακια μ ενιαια κινηση..

Τα 'πιανα, τα περιεργαζομουν.. Λεια, βλεννωδη.

Μεταμορφωσις!!

Κυπρινομανες ετριβαν τις κοιλιες του στα ρηχα να γεννησουν τ αβγα τους,

να εκβαλλουν ζωη..

Αποκαμωμενες έπλεαν αργα..

Κιτρινα σκληρα λεπια,

λευκη κι αιμορροουσα κοιλια,

κοκκινα ματια..

ενότητα αισθησεων..

Μυρωδια αγριοτριφυλλου που ελιωναν οι βρωμικες γαλοτσες μου ανταμα με ψαριλα, κελαηδημα πουλιου και ηχος απ τη βουτια βατραχων στο νερο..

Μια φρεζα σηκωνε σκονη απ το οψιμο οργωμα..

Σκονη στα ματια μου ενα με τη γυρη..

Βλεπω και δε βλεπω..

Κλεινω τα ματια..

ολα υπαρχουν και δεν υπαρχουν..

επιμενω κι αλλο..

δε θα τ ανοιξω ποτε..

Κλεινω τ αυτια..

Ακολουθουν μονες τους κι αλλες αισθησεις..αρχικα τρομαζω.

Μάλλον δεν υπαρχω..

Απριλης περα απ τις αισθησεις..