Οντως γελασαμε με τις μάσκες!!

Δεν εχετε νιωσει ομως τρομο εξ υψηλης ραπτικης..

Οταν ηρθα στ Αγρινιο για γυμνασιο εμενα σ ενα δυαρακι στην οδο Εργανης 

Πρωι σχολειο, τ σπογευμα διαβασμα και μπαλα.!!

Τι μπαλα? Μπαλαρα !!

Δεν υπηρχε το σκαουτιγκ  τοτε, αλλιως θα  χε αλλάξει ο ρους του ποδοσφαιρου!

Μπαλα  μεχρι να νυχτωσει!!

Σα τα βραδια του Γεναρη πάνω απ  τ Αγρινιο, που λεει κι ο Χατζιδάκις..

Τέλειωνε η μπαλα, γυρνουσαν  ολοι σπίτια τους κι εγω βαρια - βσρια για το σπιτακι μου.

Μονος χωρις τηλεόραση. 

χωρις τιποτα..

Μονο βιβλία..

Ειχε βιοτεχνιες κσι φασοναδικα τ Αγρινιο τοτε..

Δουλευαν ο κοσμακης , δεν ειχε ερθει το γκλομπαλιζεισιον , οι Κινεζοι ετρωγαν το ρυζι τους,

οι τιγρεις της Ασιας κοιμουνταν

 κι οι Ελληνίδες ειχαν μεροκαματο και  χνουδι στο σωμα τους..

Στα Συνορα, στον Αγιο Κωνστσντινο εκεί που ηταν το Εβίτα μπαρ  για τους επαιτες  του ερωτα,

οπως γυρναγα απ την αλάνα βλεπω μια μαυρη σακουλα με ρεταλια χακι υφασμάτων κσι μαυρα κομματια βαβμακερης  επενδυσης, γουνα τη λεγσμε οι αδαεις γιατι δεν ειχαμε πάει ποτέ Καστοριά ..

Την απαλλοτριωνω επαναστατικα οπως θα λεγε κι ο συντροφος Κουφοντινας και μπαινω σπίτι ..

Ψαχουλευω, την απ'στομαω.. 

 Θησαυρος!!

Μια και δυο βουταω ψαλιδια, κουβαριστρες, σπαγγια , μαχαιρια και.. τυφλα να χει ο Μπίλι Μπο..!!

Προς το λουτρινο πηγαινε ο οιστρος μου..

Κοβω-ραβω, παραγεμιζω με εφημεριδες, επιπεδο προσωπο ζωγραφισμενο με μαρκαδόρο..

Απορροφημενος απ τα επιμερους δεν πρόσεχα τι αποκόσμο  ον δημιουργουσα..

Τελειωνοντας το κοίταξα, αρχισε και ν αστραφτει ο ουρανος.. Μπουμπουνητα  

Μια ανατριχιλα με διαπέρασε... 

. Ενα μαυριδερο, ασσυμετρο λουτρινο ον ηταν μπροστα μου..

Οχι δεν ηταν καλικατζαρος!!

Οι καλικατζαροι ειναι αστείοι.

Ηταν τρομακτικό, μια μη αποδεκτη  γεωμετρια το χαρακτηριζε..

Μαυρη βαμβακερη γουνα,

ακρα ανω και κατω άνωκατω..

Κι ενα δαιμονικο βλεμμα  σα του Χανιμπαλ Λεκτερ.

Ενστικτωδως το πεταξα  στον τοιχο..

Δε γυρισα να κοιταξω..

Απ το μπανιο μου φανηκε  οτι ακουσα  ηχους..

Ειναι κανεις εκει??..

Ανοιξα τήν πορτα απ τ αλλο δωματιο..

Ενιωθα σα γατα καμπουριασμενη απ τον κινδυνο..

Ανοιξα παραθυρο να  δω αν υπαρχει η πολη..

Ξαναγυρισα το Αλιεν,

ο γιος του Κθουλου,

το εργο της ραπτικης μου ηταν πεσμενο στη μαυροκοκκινη  τσεργα  που ειχα για στρωσιδι.... 

Πλησιασα αποφασισμένος  να τ αποτελειωσω..

. Οι εφημεριδες που ειχε για σπλαχνα  πεπιεσμενες  ουσες αναδευτηκσν..

Θεε μου ζωντάνεψε !! 

Ενα ντεζαβου αδρεναλινης κινδυνου  φιδιου απ το χωριο κυριαρχησε μεσα μου.

. Βουταω την καρεκλα..

Μια, δυο, τρεις   που σε πονα  και που σε σφαζει 

Ουτε το μωρο της Ροζμαρη να ηταν!!

 Το σκοτωσα!!

 Σκοτωσα το λουτρινο που εφτιαξα ένα βραδυ μονσξιας στ Αγρινιο..

Το πηρα μαζι με τα υπόλοιπα ρεταλια,

 το κατεβασα μεχρι το βενζιναδικο του Πολυχρόνη

οχι τοσο για να βρω καδο,

οσο  για καταφυγω σε διατροφικη  πρωτεϊνική αγχολυση..

Μια ψησταρια εδινε κοκορετσι με το κομματι σε λαδοκολλα..

Καλες ειναι οι μάσκες, τουλαχιστον ειναι νεκρες..και προκαλουν γελιο..