Το πετυχημενο κεντρωμα ηταν η χαρα του..

Θαυμαζε την δημιουργία...

Θλιβοταν οταν τιναζαμε τις ελιες..

Διάλεγε τον τιναχτη που δε θα εδερνε, που δε θα πληγωνε τα δέντρα..

Στρωμνη, καθαρο νερό για τα ζωντανα..

-ψυχή εχουν κι αυτα..

Στον γεωπόνο και τον κτηνιατρο οχι στυγνα για την παραγωγη,

αλλα απο σεβασμο στο δεντρο, στο ζωο, στους ρυθμους του..

Τον πονεσε το στομαχι οταν διερχόμενος στην μαχη της Αμφιλοχίας ειδε νεκρους παντού..

Εκει στο στομαχι, την  δευτερη κρυφη καρδιά των ευαισθητων ανθρώπων γραφτηκε ολη η πικρα της ζωης του..

Στο κεντρο νεοσυλλεκτων Καλαματας γνωρισε το παστίτσιο,

τα φαγητα φουρνου πρωτη ρωγμη κι αμφισβητηση στην ξηρομεριτικη κλεφταρματολικη κουζινα..

Δεκτικος σ ολα..

Νεωτεριστης αλλα οχι μοδατος!!

-εμ με τους νεσκαφεδες και τις κοκακολες τρυπησε το στομαχι του..

ελεγαν στις αποπειρες ν ερμηνεύσουν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο..

-κι οι παπουληδες κι ο πατέρας μου ελληνικο σε χοντρο φλυτζανι επινε!!

πηγε ποτέ νοσοκομειο;; ενενηντα πεθανε. Αμ και τ αλλο το φραπε με τη σαπ'ναδα;

Με τς παλιοκοκακολες. 

-μ αυτά τα νάιλα  π σκεπασες τη λιαστρα για να γλιτωσεις τα πανια θα σε σκισει το βαθμολογιο!!

-επιταχυνεται η ξηρανση, απελευθερωνω χωρο και προστατευω απο βροχη..

Κιτρινα ΕΒΕΠΥ νάιλα  σε κανα μηνα σ ολες τις λιαστρες του χωριου..

-πατέρα οι Αμερικανοί γιατι πηγαν στην Κορεα;

-ημουν ετοιμος να παω κι εγω, πηγαν δυο χωριανοι, αλλα δε μπορω να φυγω απ τον τοπο μου..

-πατερα πώς και με τοση φτωχεια δεν πηγες Αθηνα;

- Στον τόπο μου κι ας τρωω μαύρα λάχανα..

- πατερα, αν βρουμε λεφτα ν αγορασουμε πολλα χωραφια..

-ουκ εν τω πολλω το ευ,αλλα εν τω ευ τω πολλω..

................................................................... 

-Θολωνει, σκοτεινιαζει Στελιο ο οριζοντας.. Λειπει το φως..

-μαλλον εκανες καταρρακτη, αντιμετωπιζεται με λειζερ, τρεις ωρες υποθεση..

-δεν καταλαβες  σκοτεινιαζει οχι απο γεραματα του ματιου, αλλα της ψυχης..

-ζηστο κι ετσι, αλλα μη το βαζεις κατω..

ελα να με βοηθησεις να φυτεψω τον κηπο,

να ξεχαστεις,

βιαζομαι να γυρισω Αγρινιο,

εχω δουλειές.

-μη φυτευεις κηπο με αγχος, το καταλαβαινουν τα φυτα..

δε τελειώνουν οι δουλειές , εμεις τελειώνουμε..

 "ματαιοτης ματαιοτητων τα παντα ματαιοτης", είπε και πηρε το τσαπι..

Στο πρωτο τσαπισμα επανηλθε με ρητο :

"Χους ην και εις χουν απελευσει.." 

Πηρα την πάσα ως καλος γιος :

"μακαριοι οι πραεις οτι αυτοι καλλιεργησουσιν την γην!!"