Εβραζε σαν αποψε το σπιτι.. 

Υπαρχουν ζέστες και ζέστες δεν είναι ολες του θερμόμετρου μετρησεις..

Σα το χρονο ενα πραμα.

Αλλοτε γρηγορος καταπιωνας των στιγμων, αλλοτε αργος, ακίνητος, νεκρος,

 ετσι για να εμπεδωσουμε τον εφιάλτη της στιγμης..

Φανηκαν οι προθέσεις του καιρου αο το πρωι.. 

Με το που εσκασε ο ηλιος απ την κορυφη του Πεταλα πρωτες οι ριζες του καπνου στεγνωσαν επιδεικτικα,

γυαλαδα και καμψη των φυλλων.. 

Τα πουλια μετρησαν το χρονο,

δεν τον αφιερωσαν σε φλυαριες,

ετρεξαν στις λουτσες για νερο και μπανιο.. 

Εποχη του σιδηρου, τα πορτοπαραθυρα,

οι λιαστρες, οι περιφράξεις,

η κρεβατινα στην αχαμνη κληματαρια, το οικοδομικό - αγροτικο καροτσακι..

 Σιδερα βαμμένα με αντισκωριακο μινιον βυσσινι ξεθωριασμενο απ τον καιρό.. 

Εκαιγσν οι λαβες του..

κι ηταν μολις οχτω το πρωι.. 

Ζεστο και το μπετον που χε στρωσει στην αυλη μεθυσος μπετατζης.. 

Εβγαλα τα παπουτσια,

εκαιγαν οι σαγιοναρες που χαν ξενυχτησει εξω.. 

Κολατσιζα σ ενα σκαμνι, ντοματα, ψωμοτυρι μια τριχοροουσα γατα ζηταγε φαι,

μια κοτα που ειχε αποδρασει απ την περιφραξη  μ ανοιχτα τα φτερα και το ράμφος απ τη διψα,

τολμηρη κοντα στ ακρονυχια μου τσιμπουσε ψιχουλα.. 

Κοιταξα  και στα τεσσερα σημεια του οριζοντα.. 

Μια θερμοκρασιακη ομοιοτητα τα συνεδεε.. 

"Δεν ειναι απ τον ηλιο η ζεστη ειναι απο παντου" σκέφτηκα. 

Ειχαν πυρωθει τα παντα. 

Ή θα μελωσουμε ή θα εξαγνιστουμε.. 

-θα σκασουμε σημερα, ειπε η αδερφη μου,

να χεις το νου σου για τον Καραπανο με τον παγο.. 

Να παρεις ολοκληρη κολονα.. ειπε ο πατερας.. 

Μιση στο ψυγειο, μιση σε μια λεκάνη .με μια λινατσα 

τυλιγμενη και μπουκαλια με νερό.. 

Κορναρε επιτελους κατα το κολατσιο κι ο Καραπανος

-"παγος" τρεξε Στελιο.. 

Δε πηρα το καροτσακι, ημουν σιγουρος οτι  θ ακουγα "τζις" μολις ακουμπουσα την παγοκολονα στον καδο του.. 

-μια κολονα, ειπα σ ενα ξανθό, ιδρωμένο , κοκκινομαγουλο παγοπωλη.. 

-ειναι βαριά, πώς θα την πας; 

-αγκαλια!! 

-θα σου γλιστρησει.. 

-Στον ωμο, εκανα οπισθεν κι εφτασα  στο υψος της καροτσας. 

Φορτωθηκα την παγοκολονα οπως ο γυφτος (ρομα) τα χαλιά. 

Στην ουρα οι αλλοι χωριανοι παζαρευαν τα τριμματα.. 1/4, 1/8..για την τιμή του παγωμενου χρυσού. 

Κανα δυο νταλικες αργοπορουσαν,

τις περιμενα για να περασω ασφαλως το δρομο.. 

Ελιωνε σιγα σιγα,

ετρεξε παγωμενο νερο, στημ αρχη σταγδην μετα ρεον.. 

Στον ωμο, στο στηθος, στην κοιλια, ενα ρυακι βρηλε τη ραχοκοκαλια μου..

 παγωμενο χαδι εφτασε στη μεση μου.. 

Γυρισα το προσωπο, απλωσα τη γλωσσα τον εγλειφα λαιμαργα!! 

- αντε κανε γρηγορα φωναξαν απ το σπιτι!! 

-μη το τρως, ειναι χημικη ενωση, δεν είναι νερο!! 

Με πριονι τον εκοψα στα δυο,

παγοπριονιδια αγκάλιασαν τις κνημες μου.. 

Δε θυμηθηκα τα κρυοπαγηματα των ηρωων  αλλα τον μεταναστη απ τη Μπαμπινη που στη Γερμανια  επαθε γαγγραινα στον ωμο κουβαλωντας παγοκολονες στο παγοποιειο.. 

-εχει τιποτα να φαω ρε μάνα; 

-εφτιαξα κρεμουλα μ ανθος αραβοσιτου Γιωτης, περιμενε να κρυωσει.. 

Ακομα περιμενω να κρυωσει!!