Θα μας δικασει αυτη η αιματοχυσια..

Το αιμα δεν ειναι βοτκα με λεμονι,

 ειναι υγρο Θυσιας, ειναι η θυσια..

 Η Ιφιγενεια, ο Ισαάκ , ψευδοθυσιες αναιμακτες..

 Αγγιξα, μυρισα, ειδα, ηπια αιμα  στην Πινδο το 1940,

στο περασμα της Νιαλας Μεγαλη Παρασκευή του 1947,

στο Γραμμο το 1949 

 στην Κύπρο το 1974, 

σ ενα αεροπορικο δυστυχημα στις Ανδεις το 1972,

σ ενα πουκαμισο δολοφονημενου στην Λ Αλεξανδρας το 1990, 

σ ενα τιμονι τροχαιου δυστυχηματος το 2004..

Το αιμα  του Σταυρού των ανθρώπων δεν ειναι οπως  η συναψη των νευρωνων,

οπως οι  ιδεες, οι  αποψεις,

 οι  αναλυσεις, η  πονηρια,

η  αναγκη για επιβολη..

 Το αιμα εξευμενιζει Θεούς,

μετουσιωνει τους θυσιαζοντες σε μυστες, τους θυσιαζομενους σε Αγιους

το "αιμα μου" ειναι η αγάπη..

 Το αιμα δεν ειναι λεξεις, συνθήματα, memes, ρίμες κι ατακες αυτόικανοποίησης..

Το αιμα δε γελα, δεν κλαιει,

δεν δημαγωγει, δεν εκλιπαρει ,

δεν πανηγυριζει, δεν διαδηλωνει,

 δεν κανει ιστορικες αναδρομες,

δεν προπαγανδιζει,

δεν κανει φάλαγγα χιλιομέτρων, δε  ξερει δυση, ανατολη, βορρα και νότο, δεν προσφευγει σε γκαλοπ  και  δημοψηφισματα  

 Το αίμα τιμωρεί, ως πνευμα τιμωρεί οποιονδήποτε, οπουδηποτε..

Αυτόν που δε το σεβεται  οταν ζεστο,

αχνιστο μες την παγωνια της Ουκρανικης στεπας ρεει...