Κατω απ την καρυδιά στ "Κοτσιακη" το σπιτι ξάπλωσα, πικρός ισκιος σα τις φλουδες του καρπου της...

Απ τα πλατια της νευρωδη φυλλα περναγε λιγο φως ηλιου..

Τρεμοπαιζαν με τ αλαφρο αεράκι, κρυφτο ο ηλιος του μεσημεριου  με τα βλεφαρα μου..

Ανοιξα τα χερια, μια πέτρα στο δεξι μου εμποδιζε την εκταση του..

Την άρπαξα, την έκανα σφαιρα,

στον ωμο κι η  εκρηξη του κορμου μου,

του μπράτσου, του πηχη,

της χούφτας μου την εστειλε σε τσιγκο χαλασματος..

Θορυβος σκληρος εβγαλε τη γειτονιά στο παραθυρι..

-Τι παλεύεις ωρε Στελιο,;

ρωτησε πρωτος ο "Κοτσιακης"..

-Κάνω γυμναστικη μπαρμπα Κ'στοφορε..

-Ουλα τα πιδια παιζ' νε μπάλα, εσυ χαλάς τσιγκια;;

Εφυγα,

 "αυριο θα φτιάξω βαρη, χρειάζομαι λιθαρια με τρυπες να βάλω τη μπάρα"

Μπηκα στο φουρναριο πηρα το τσεκουρι, ροβολησα στ "βρουσκα  της Πατσιαλως"

 Διπλα απ τα"Κουτσικαιϊκα", κατι κοντα πουρναρια

Γκαπα - γκουπα  το τσεκουρι κατω απ το παράθυρο του γερο - Μπαμπη..

Τιναχτηκε αναμαλλιασμενος,

 λευκη η κεφαλη, πρωτη φορα τον έβλεπα χωρις την τραγιασκα..

-Τι φκιανεις ωρε μαξουμ μεσημεριατικα;;

-Θελω ενα σκληρο ξυλο για να φτιαξω βαρη να γυμνάζομαι..

-Τραβα παρακατ' αγριλισιο κοψε..

-Θα λυγαει μπαρμπα - Μπάμπη..πουρναρι καλύτερα..

-Το χλωρο θα σπάσει, να το "ψήσεις" πρωτα..

Ακουστηκε η νιφτηρα του, τελείωσε βιαια η σιεστα του..

Στο φραχτη π τελειωνε ο κηπος κι αρχιζε η βρουσκα, φανηκε μαυρο τσεμπερι.

Εκρυψα το τσεκουρι, χαμογελασα..

-Τι εγινε Βαβω;;

-Πού εισαι μεσημεριατικα;; Διαβασες;;

 Τι ωρα βγηκες απ το σπιτι;

-Κοιμοσουν και βγηκα  ...

-Εδω απ κατ, τι χαλευεις; ;

- ψαχνω για κανα παλιοντενεκε,

 παλιοσιδερα τ αγοραζει ο μπαρμπα - Νώντας ο σιδερας και μας δινει ενα τάλιρο..

-Κανονισε καημενε να μείνεις ανάπηρος, ντενεκεδια εψαχναν και στο Ματσουκι και βρηκαν χειροβομβίδα απ τ αντάρτικο.. Κανονισε να σκοτωθεις και τι να πω στον πατέρα σου;;

 Ξάπλα θα σε φιλησει , ξάπλα και κρυο...

 ή χωρίς ματια, χέρια, ποδαρια..

Σκιαχτηκα, εβαλα το τσεκουρι κατω απ τη μπλουζα, την ακολούθησα.

  Μ ενα σαλτο μπηκα στον κηπο της,

η μεσημβρινη πλευρα του σπιτιου που χε χτισει ο παππους με τα λεφτα που φερε απ το America το 1920,γκριζοι οι τοίχοι,

 λευκος ασβεστης σα κορνιζα στα μεγαλα παραθυρα, μαυροντυμενη η Βαβω,

γυρισε απότομα..

-Τελειωσε κι η μπουκαλα απ το  πετρογκαζ, τραβα στο μπαρμπα - Νικο να φερεις γιοματη..

Εκρυψα αστραπιαια το τσεκουρι μες τις τριανταφυλλιες της..

Περασα τη διφυλλη πρασινη πορτα, σ ενα συρτάρι το κλειδι, ξεβιδωσα αριστερόστροφα,

το ελάχιστο υγραεριο μυρισε στην κουζινα..

Ετρεξε ν ανοίξει τα παράθυρα σ ενα σπιτι που εμπαζε απο παντου οξυγόνο, μουρμουρισε:

-Τα βρηκαν πεθαμενα τ αδερφακια στο Καρπενησι απο υγραεριο,

βγαλτην γρηγορα εξω, θα πεθανεις και τι θα πω  στον πατερα σου;;

"ποσες φορες θα πεθανω μες τη μερα;;"

σκέφτηκα..

Εβγαλε απ το κομποδεμα 120 δραχμες, τις εβαλα στη χουφτα μου..

Δε τη σηκωσα ενω μπορουσα,

δε την εβαλα στην πλάτη μου ενω μπορουσα, δε τη φορτωσα στο καροτσάκι ενω μπορουσα.

Αν κι ανηφορα την κυλαγα με τα πελματα, άδεια, κουφια αντηχουσε σ ολη τη γειτονια, σε καθε πετραδακι, σε καθε εμποδιο!!

Μπλε, με κιτρινα  γραμματα εγραφε petrogaz..

Στην ευθεία εκανα τ αρκουδακι του τσιρκου πανω της,

ξυπνησε κι ο παπας κι οι Μπουρναζαιοι..

-Στελιο, σηκωσε την, αδεια ειναι!!

Μας ξεκουφανες!!

Ιδρυτικα χρονια της ποδοσφαιρικής ομαδας του χωριου,

ειδα τους παιχτες ετοιμους γι αναχωρηση.

Κοντρολαρα τη μπουκαλα.

-Πού πατε;;

-Μαχαλα, φιλικο μ Ακαρνανικο..κανε γρηγορα..

Παρεδωσα κενη, παρελαβα γεματη,

την κυλισα γρηγορα στην κατηφορα,

μπηκα σπιτι..

-Κιολας, ποτε γυρισες ;;

-Βαβω εχεις κανα ντενεκε αδειο;

-Τραβα  στο κατωι, εχει απο τυρι..τι το θες;

Βιδωσα τη μπουκαλα, τη δοκίμασα,

ενταξει θα επινα κακαο το πρωι..

Παραμασχαλα ο ντενεκες,

βγηκα πλατεια, ειχαν αποπλευσει τα δυο αγροτικα που θα  κουβαλουσαν το Papadatou foootball club 

Γαμωτο!!.

Με γοργο βημα κι ενα ντενεκε έφτασα σ ενα τέταρτο Μαχαλα,

εκαναν προθερμανση..

Εκαμαν σέντρα, εψαξα ξυλο κατ απ τα πευκακια, βρηκα μια στενομακρη  πέτρα..

Δεν έβλεπα αγωνα,

μονο χτυπουσα το ντενεκε, με ρυθμο...

Σκληρος ηχος, μεταλλικός, σ αγριευε.

Με κοίταζαν παράξενα, παικτες και θεατες..

Ηρθε ο διαιτητής.

-Πως σε λενε;

-Στελιο..

-Θα το διακοψω αν δε σταματησεις..

Πέταξα τον ντενεκε, εφυγα..

 Πισω απ το δημοτικό σχολείο μια σφαιρα στιβου ξεχασμενη απ την 6η ωρα γυμναστικής των μαθητών..

Την βουτηξα κι έφυγα τρεχοντας για το

 χωριο μου..

προσπαθήσα να την απιθωσω  στην αυλή με προσοχη,

μου γλιστρησε,

γδουπος ακουστηκε, πεταχτηκε η Βαβω χωρις τσεμπερι την ωρα πριν νυχτώσει.

-τι το διαολο σ επιασε σημερα;;

τι βολι ειν τούτο;;

-Τι διάολος μ επιασε σημερα;;

σφαιρα για γυμναστικη ειναι. 

να γυμναστω θελω..

-Απ αυτο πεταξε κι ο Κώστας και βρηκε τον Πάνο στο κεφάλι κι εμεινε ανάπηρος;; 

ρωτησε η Βαβω και συνεχισε:

"κανονισε ν ανοιξεις το κεφαλι σου, να πεθάνεις να ιδω τι θα πω στον πατερα σου;;"

"Ποσες φορες θα πεθανω σημερα;;"