Τον θυμόμουν αντρα, οικογενειαρχη,

παντα βιαστικό παντα σε δουλειά..

παντα λερωμενα τα ρουχα του.. 

Με τις γαλοτσες μες το πελαγο και το δικριανι για καμακι ακινητος περίμενα την πρασινωπη ραχη του κυπρινιου..

Το ελαφρυ άγγιγμα στην γαλοτσα, να κατεβάσω ακαριαια το δικριανι, 

να γεμισει το νερο αιματα, αφρους απ το σπαρταρισμα του καμακωμενου θεριου..

Δεν ανασαινα, κι η λιβελουλα που ηρθε στο κεφάλι μου ακινητη κι αυτη περιμενε..

Το πεταγμα ενος κορμορανου ήταν η μονη κινηση.

"Ε.. μερος του πελαγου ειναι,

δε θα φυγουν τα κυπρινια απ αυτο" εκτιμησα..

Ακουστηκε ηχος τραχτερ,

σηκωσα και γυρισα το κεφαλι σιωπηλά σα κουκουβαγια..

Απ τον ηχο και τον κουρνιαχτο προγκηξαν ολα, γεμισε ο ουρανος υδροβια, γρηγοροι πλοες και τα κυπρινια μακρια μου στα βαθιά, στο σωσμο τους..

Έλειπα 25 χρονια απ τα καλλιεργητικα γεγονοτα, μαθαινα για τα τσεμπελια που χαθηκαν,

για τα βιρτζινια, για φούρνους ,

για αλβανους εργάτες,

για τεράστιες παραγωγες, για λεφτα, για καινουρια τραχτερ και 4χ4 αγροτικα, για θανατους αυτων που μεγαλωσα μαζι τους..

Εστριψε και εσβησε τη μηχανη..

Απογοητευμενος με το δικριανι επ ωμου σπρώχνοντας τα φυκια με τις γαλοτσες βγήκα απ το νερο, έφτασα δίπλα του..

Ηταν γέρος πια,

αλλα το ιδιο σκονισμενα τα ρουχα του..

Κατι πασπατευε σκυμμένος μπρος στους μοχλούς ταχυτητων..

Λαδια, γρασα παντου, χρωμα δε ξεχωριζες, μαλλον καποτε ηταν πρασινο..

 Καινουριο, στο χρωμα της σαύρας,

 γυαλιζε οταν με πήρε διαβατη 12 χρονων να ανεβω στην Παπαδατου.. 

Νεος οδηγος κι ο ιδιος δυσκολεύτηκε στην ανηφόρα να επανεκκίνησει,

εσφιγγα τα χερια μου στο εξωτερικο "φτερό" που μ εβαλε να καθισω,

γλιστρουσε το σωμα μου πανω στη γυαλαδα της λαμαρινας..

Σ αυτον ειχε γινει ενα με το κορμι του,

μονιμα προσθετα μέλη, η λαμαρινα, οι τροχοι, τα πεταλ, το σκληρο  τιμονι

Δεν τ ανεβαζε στην πλατεια την Κυριακη, αλλα μετα τη λειτουργια,

δεν πήγαινε στα καφενεια όπως οι αλλοι, αλλά το καβαλικευε κι εφευγε για τα χωράφια..

Ειχε θερισει κατι λιγα σιταρια,

μας εφερε τ αχυρο σε μπάλες,

γεματος κι αυτος και το τραχτερ αχυροτριμμα..

Φταρνιστηκε..

-Εδω θα τα ξεφορτωσουμε;

Τι σου πε ο πατερας σου;

-Λείπει.. Μαλλον για το σταυλο τα θελει..

-Ανεβα να τα πάμε, να βοηθησεις,

 δεν αδειαζω για πολυ,

εχω να παω και μια πλατφορμα στ Κουβαρα..

Πιο γρηγορη η επανεκκινηση,  πιο σιγουρος, πιο παλιο το  μαύρο καθισμα του οδηγου κι ενα μαξιλαρακι κεντημενο που χε για την μεση του, βρωμικο, λιωμενο στην μικρη πλατη του καθισματος..

   Ξανακαθισα στο εξωτερικο "φτερο" ,

 μικρα τραυματα στη λαμαρινα,

 σκουριά στο χερουλι,

τα μακρια φοιτητικα μαλλια και γενια γεμισαν αχυροτριμμα απ τον αερα..

 Κοίταξα το ταμπλό που δεν ειχα προσεξει τοτε στα δωδεκα απ το φόβο μην πεσω απ το καινουριο τραχτερ..

Θαμπά τα τζαμακια, το κοντερ ακινητο, λαμπακια με λαθος ενδειξεις..

 Ο, τι αφηνε η τραγιασκα να φανεί ηταν άσπρο στο κεφαλι του ..

Φτασαμε στο σταυλο.. 

 - Πού να τ αφησω;

-θα τις ριξουμε χυμα τις μπαλες και θα τις ποστιασω εγω μετα..θα μεινω πισω.. 

-Να τις σκεπάσεις με νάιλον,

 είπε για βροχες,

παω Ριβιο να προλαβω και τ αλλο φορτιο..

Εστριψε πεντε - εξι φορες τη μιζα,

 ηρεμος δεν εβρισε, μαυρος καπνός,

 αχυρα στον αερα, κι ο σκληρος μεταλλικος θορυβος της αδειας πλατφορμας..

Καρφωσα το δικριανι στην αμμο,

τροχιζονται και οι μυτες του..

Εβγαλα και τις γαλοτσες,

 πλαστικο που ζεσταινεται εύκολα στον ηλιο..

Τραβηξε επιτελους το χειροφρενο,

 κατεβηκε, εβγαλε το καπέλο..

-Ερχεσαι καθε μερα στο Ριβιο για το μαθημα, ηρθες και Μεγαλοβδομαδο;

Τις βενζινες δε τις σκεφτεσαι;

-Για ψαρεμα ηρθα, οχι για μάθημα..

ζει το τραχτερ ακομα;

-Οσο ζω εγώ θα ζει κι αυτο!!

Δε μπήκα στις μοδες εγω δασκαλε και που παρατησαμε τα καπνά,

κανω κηπια και μποστανια το καλοκαίρι,

 εδω ευθεια θ απλώσω το δικτυο να ποτιζω, ηρθα να δω αν βουλιαζει ή να βαλω την αντλια στον αυλακα..

-Καλα είναι, αλλα θα μαζεψει το πελαγο και θα χρειαστείς σωληνες..

-Δε πουλησα τίποτα απ τα μηχανηματα,δάσκαλε,

τα βλέπεις μονος σου τοσα χρονια που σαι στο σχολειο, ολοι "ξεβρακωθηκαμε",

σπιτια και δεν εχουν εργαλεια για τη γη..

Θα τα πληρώσουμε ακριβα αυτα τα "ξεβρακωματα".. 

Καρπουζι θα βαλω εδω,

εχω ακρη σε  μαναβικα στ Αγρινιο και στην Αμφιλοχια..

Τα ζαρζαβατικα τα φυτεψα στο "Σαμαρι" πριν την knauf..

Αντε, ανεβα, μεσημεριασε, φυγαν τα κυπρινια, ελα να σε πάρω μεχρι το μποστανι, να ριξουμε το χαλκό ...

 Ανεβηκα τριτη φορα στη σωστη πλευρα της ιστοριας του τοπου μου,

των ανθρωπων,

 του εαυτου μου..