Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Ως παιδιά που ποτέ δεν ωριμάσαμε,

με περιέργεια οπως διηγειται κι η Παλαια Διαθηκη για τους πρωτοπλαστους θα δοκιμάζουμε πάντα τον κινδυνο..


 Επιθυμία για τον πειρασμο του κλειδωμενου συρταριου, του ψηλου ραφιου..


 Επιθυμία γνωριμιας με τ αγνωστο, βαρος κι ανιαρό το γνωστό.

Λαιμαργα τα ένστικτα καθοδηγουν , πεινανε, δε χορταινουν.


 Σε καθέναν ανθρωπο αντανακλάται η ιστορια της ανθρωπότητας..

Στην ιστορία της ανθρωπότητας ανακεφαλαιωνεται  η ιδιοσυστασια ενός(του) ανθρώπου..

 Κι η καθε γενιά, καθε αιώνας ενα ενδιάμεσο μεταξύ μοναδας και Ιστορίας 

γεφυρα αμφίδρομης επικοινωνιας τους.

 Κι η κάθε γενιά επανέρχεται κι επαναλάμβανει τη μοιρα ,

το ενστικτο της περιεργειας..

Κι η Ιστορια γεμίζει τις σελιδες της.. 


 Ατρόμητη, η καθε γενιά

πάει στα "βαθιά", φλερταρωντας με την αρνηση στην οδηγια της μανας, ριγωντας απο αδρεναλινη στον κινδυνο.


Ανακοινώνει εφευρεσεις, ηθικες, σωτηριες τοσο απαράλλαχτα οσο η προηγουμενη της, τοσο προφητικα οσο η επόμενη της..

  Παραληρηματικα οπως το μικρο παιδι διηγειται την θριαμβευτική του τολμη στον παππου του..

 - Να προσεχεις!, λεει ο παππούς κουνωντας συγκαταβατικα το λευκο του κεφάλι..

 Σπείρα δοκιμης και πλάνης,

σπείρα ατερμονη η Ιστορια..

 Σκυταλη πολεμων και καταστροφής παραδίδει η μια γενιά στην άλλη με περιτύλιγμα λαμπερό που γράφει "εξέλιξη".


Κι οπως νεκρώνει βιολογικά ο καθεις άνθρωπος πεθαίνουν κι οι γενιες κι οι αιώνες..

  Θα δοκιμασουν ομως με αυτοκαταστροφικη περιεργεια κι ολα τους τα επιτεύγματα,

ν αφησουν τ αποτυπωματα τους..

Τι ν αφησουν;

Την τραγωδια τους!


Συζηταμε τοσο ευκολα για πυρηνικά οπλα!

Ο 20ς αιωνας κι οι ανακαλύψεις του,

οι εφευρεσεις του,

μας αποχαιρετουν με ενα τρομο.

 Κληρονομια της γενιας μου,

της γεματης ονειρα, που η περιεργεια της ξεπέρασε ολους τους αλλους αιωνες.. 

Ε.. Παππού;

-Ετσι γινοταν πάντα..

Αυτο πίστευε κάθε γενια για τον εαυτο της.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Θα μας δικασει αυτη η αιματοχυσια.. Το αιμα δεν ειναι βοτκα με λεμονι,  ειναι υγρο Θυσιας, ειναι η θυσια..  Η Ιφιγενεια, ο Ισαάκ , ψευδοθυσιες αναιμακτες..  Αγγιξα, μυρισα, ειδα, ηπια αιμα  στην Πινδο το 1940, στο περασμα της Νιαλας Μεγαλη Παρασκευή του 1947, στο Γραμμο το 1949   στην Κύπρο το 1974,  σ ενα αεροπορικο δυστυχημα στις Ανδεις το 1972, σ ενα πουκαμισο δολοφονημενου στην Λ Αλεξανδρας το 1990,  σ ενα τιμονι τροχαιου δυστυχηματος το 2004.. Το αιμα  του Σταυρού των ανθρώπων δεν ειναι οπως  η συναψη των νευρωνων, οπως οι  ιδεες, οι  αποψεις,  οι  αναλυσεις, η  πονηρια, η  αναγκη για επιβολη..  Το αιμα εξευμενιζει Θεούς, μετουσιωνει τους θυσιαζοντες σε μυστες, τους θυσιαζομενους σε Αγιους το "αιμα μου" ειναι η αγάπη..  Το αιμα δεν ειναι λεξεις, συνθήματα, memes, ρίμες κι ατακες αυτόικανοποίησης.. Το αιμα δε γελα, δεν κλαιει, δεν δημαγωγει, δεν εκλιπαρει , δεν πανηγυριζει, δεν διαδηλωνει...
 Σκάλα ασπρισμενη, με πλάκες θρυμματισμενες , η ξηρομεριτικη καμάρα, οι " πωλιτσες" εσοχές για προσωρινή αποθήκευση μικρών αντικειμένων  Στο κατωι το χειμωνιάτικο κι  η κουζίνα. .  Εφτά νομα σ  ενα δωμα.  Από πάνω το καλό δωμάτιο και μια κρεβατοκαμαρα ακόμη.  Παραθυράκια μικρά σαν πολεμιστρες  στο κατωι.  Στο δυτικό παραθυρακι ακουμπουσα τα βιβλία μου και διάβαζα. Ήλιος, φως μ έλουζε   Τετράδια με τετραγωνάκια για να γράφουμε αριθμούς. . Βιβλία και φως! Χτυπούσα το στρώμα και μόρια σκόνης-είχαμε απο δαυτη- αιωρούνταν και υλοποιουσαν τις ακτίνες του ήλιου  Τις έκλεινα στη χούφτα μου και τις έριχνα στην σακα .. Μάζευα φως! Την Παλαιά Διαθήκη διδασκομασταν , έβαζα τις εικόνες των βιβλικών μορφών στον ήλιο να ζωντανέψουν.  Ο γενάρχης Αβραάμ σχεδόν ζωντανος με κοιταζε...  Απ τη μυθολογία μ άρεσαν οι προτραγικοι, ο Σίσυφος , ο Αχιλλέας, η ερωτική συγκρουση με τον Αγαμεμνονα..  Κι αυτό το βιβλίο πέρασε απ το στούντιο μο...
 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...