Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Κοιταξε πισω μεσα απ το τζαμι της πισω πορτας ενος γκρι ταξί.


Μυριζε τσιγαριλα, πλαστικιλα μυριζε και λιβανι το "ΑΓΟΡΑΙΟΝ"

Στην πόρτα του οδηγου και του συνοδηγου η κυκλικη σταμπα,

μπλε πάνω στο γκρι του αμαξώματος..


Κυκλικα εγραφε:  "Εδρα Κατουνα Ξηρομερου"

Οριζοντια σα διαμετρο στον  κυκλο εγραφε ΑΓΟΡΑΙΟΝ.

Φθαρμενα, ξεβαμμενα τα γράμματα, το χρωμα, το χερούλι της πόρτας..


Λασπωμενοι οι τροχοι, οι λασπωτηρες με τα φωσφοριζε κίτρινα αντανακλαστικα..

Λασπωμενα τα σκαρπινια του οδηγου..

 - Πού πάμε; 

-Παπαδατου..

-Ηταν φίλος σας;;

- Μη φευγεις ακόμη, να δω την αυλή, το σπίτι, τη σκάλα

Άσπρη σκάλα, καμαρα, μεγάλα παράθυρα ξεβαμμενα, φθαρμενο το ξυλο, κάποτε ηταν γκρι τωρα μαυροσαπια,.

 Άσπροι σαν αλατι οι τοίχοι, η μάντρα, τα πεζουλια της αυλής..


Βιαστικα εφευγαν κι οι τελευταιες μαυροφορες, δεν κοιταζαν πισω..

-Πάμε!!. διεταξε ξεψυχισμενα,

 γυρισε το κεφάλι του μπρος.

Κρεμασε τ αριστερο  του  χερι, στη χειρολαβη, εσπασε απ τη φθορα κι αυτη

Αμιλητος τον κοιταξε απ τον καθρέφτη του  ο οδηγος του "ΑΓΟΡΑΙΟΝ"

-Μη κοιταμε πίσω,

ποναει, του πε παλληκαρισια..


Ένα αλμπουμ  φωτογραφιων πήρε στα χερια του μολις μπήκε σπίτι του..

Λουλουδια στο χοντρό εξώφυλλο,

 χρυσο ελατήριο το δεσιμο των φύλλων του..


Έτρεξε στις τελευταίες σελίδες..

Βαφτισια, Χριστούγεννα , Λαμπρές,

σχολικες εκδρομές,

 Καρβασαριωτικες παραλίες


Μπρος - πισω στις σελίδες του αλμπουμ

Να τον βρει, να τους βρει..

Φθαρμενη  διαφανη πλαστική μεμβρανη τις κράταγε πανω  στην  κιτρινισμενη χοντρη χαρτονενια σελιδα..


 Ευσταλη εφηβικα κορμια μπρος στο φιλέ  του βόλεϊ της πλαζ στην Αμφιλοχια..

 - Ο δευτερος  απο αριστερα ειναι μανα.

(Ειχε ερθει αθόρυβα δίπλα του..) 

Μισο λεπτό να δω πισω απ τη φωτο τη χρονολογία και ποιοι ειναι οι αλλοι..


Πριν το νυχι τ αντιχειρα σηκωσει τη μεμβρανη της διαφανης ζελατινας στην τελευταια σελιδα του φωτογραφικου άλμπουμ,

το χερι της επιασε το καρπό του, τον σταματησε. 

-Μην κοιτας πίσω απ τις φωτογραφιες, πονάει!


Σωροι,

 βουνα αλάτι πίσω απο γερανους στις αλυκες της λιμνοθάλασσας,

αλάτι για νοστιμια και συντήρηση τροφιμων..


 Πισω από κεινα τα βουνα είναι η θάλασσα.

Πισω κοιταξε και σταβοπατησε στην έξοδο του θεάτρου..

Πισω αφησε τα χνάρια της στο φθινοπωρινό λασπωμενο χώμα η αλεπού κι ο κυνηγος την βρηκε,

πισω απο μια παλιούρα μ αγκαθια  της εστησε καρτερι τ αλλο βραδυ..


 Δεν αξιζε το κοκκινο τρίχωμα της,

 η ουρα της-τέλος καλοκαιριού- μαδημενη, χαμενη η γυαλαδα, το λούστρο της τρίχας της γερασμενο..

Μπροστα ο χειμωνας που η γουνα των θηλαστικων θ αναγεννηθει..

Μπρος ο Χειμωνας,

ο λευκος,

 χιονι το λενε,

αλάτι στις πληγές μας είναι..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...