Σκάλα ασπρισμενη, με πλάκες θρυμματισμενες , η ξηρομεριτικη καμάρα, οι " πωλιτσες" εσοχές για προσωρινή αποθήκευση μικρών αντικειμένων 

Στο κατωι το χειμωνιάτικο κι  η κουζίνα. . 

Εφτά νομα σ  ενα δωμα. 

Από πάνω το καλό δωμάτιο και μια κρεβατοκαμαρα ακόμη. 

Παραθυράκια μικρά σαν πολεμιστρες  στο κατωι.

 Στο δυτικό παραθυρακι ακουμπουσα τα βιβλία μου και διάβαζα.

Ήλιος, φως μ έλουζε 

 Τετράδια με τετραγωνάκια για να γράφουμε αριθμούς. . Βιβλία και φως!

Χτυπούσα το στρώμα και μόρια σκόνης-είχαμε απο δαυτη- αιωρούνταν και υλοποιουσαν τις ακτίνες του ήλιου 

Τις έκλεινα στη χούφτα μου και τις έριχνα στην σακα .. Μάζευα φως!

Την Παλαιά Διαθήκη διδασκομασταν , έβαζα τις εικόνες των βιβλικών μορφών στον ήλιο να ζωντανέψουν. 

Ο γενάρχης Αβραάμ σχεδόν ζωντανος με κοιταζε... 

Απ τη μυθολογία μ άρεσαν οι προτραγικοι, ο Σίσυφος , ο Αχιλλέας, η ερωτική συγκρουση με τον Αγαμεμνονα.. 

Κι αυτό το βιβλίο πέρασε απ το στούντιο μου, το παραθυράκι  του κατωγιου μας  προς τη δύση ,προς το σπίτι του Μπίλια , τον κήπο των Γερολυμαιων..

Έπρεπε να διαβάσω , να φωτισω υπό διάφορες γωνίες με τον απογευματινό ήλιο τ αρχετυπικα πρόσωπα..  

Είχα όμως και μια κρυφή, προσωπική, ιδιωτική, μυστικη δουλεια να κάνω !

Ν ανεβώ στη βεράντα. , απ τη πλατιά χτιστη σκάλα να δω την κατάλληλη στιγμή στο ζενιθ του φωτός την  εκκλησία της Παναγίας  και τους τάφους. . Να δω και τον Αη Γιωργη..Την κατάλληλη στιγμη του Φωτος..!! Τοτε που το φως γίνεται υλη.!! Κατι τετοια βασανιζαν και τους Μαγιας απ οτι διάβασα αργότερα .. 

Ασπρισμένα τα εκκλησάκια , ενταγμένα στο  τοπίο , στον κόπο, στην ελπίδα , στο πένθος ..

Έτρεχα , ανέβαινα τη σκάλα και τα κοίταζα .. Σχεδόν δισδιάστατα μες το φως και υπο τη γωνια της παρατηρησης μου.. 

Τα εκκλησακια  υπήρχαν στο φως και το φως είχε νοημα και το σκοπο που του εδιναν  τα εκκλησακια.. 

Πρόσοψη , θολωτη  πόρτα , ολόλευκος ο Αη Γιωργης, μισή  στο λευκό και μισή στο  γκριζο η Παναγία, όπως κι η ζωη μας αλλωστε.. 

-Τι τ'ρας Στέλιο; Γιατί δε πας να  παίξεις ; ρώταγε η θεια Παρασκευή, η γειτόνισσα, μεσοτοιχια τα σπιτια μας.. 

Η Αγια  Βαρβάρα δε φαινόταν στο φως της δύσης.. 

Ήταν χαμηλά χτισμένη .. 

Ανατολικά ο Αη Γιώργης , νότιοανατολικά η Αγια Βαρβάρα , δυτικά ο Αη Λιας,  βόρεια   ο Αη Βλάσης στον Κοζιακα,... διαπίστωνα κενά στη φρουρά, τρύπες στο σύστημα ασφαλείας του χωριού.

-Πατέρα, το Ριβιο κι η Λάσπη πιάνεται  για Παπαδατου ; 

-Βεβαίως  παιδί μου, το χωριό μας έχει  τεράστια γεωγραφική έκταση , άρχισε ο Μαγγελανος του σπιτιού , απο τ Γαζή μέχρι τ Αετινο   συνεχίζει στο Κωνωπιωτικο, κατεβαίνει σχεδον  στο Σαμάρι, ακολουθεί την κορυφογραμμη τ Πεταλα που είναι μκαι το σύνορο με την επαρχία Βαλτου,.. κατεβαίνουμε στο Λεπενιωτικο και μέχρι Κουβαρά.. Ουλα Παπαδαταιικα..!! 

Ποσα ήξερε ο πατερας!

Πρωινή αναφορά Αγίων, φρουρά Παπαδατου αντανακλασεων του φωτος.. 

Στο Ριβιο η Παναγιά τ Πεταλα,

 στ Λασπη ο Αγιος Στεφανος, 

ανατολικα ειμαστε ενταξει σκεφτομουν..

 Αη Γιωργης, Παναγια στο νεκροταφειο, την  Αγια Μαρινα δεν την υπολογιζα, την δωριζα στους Μαχαλιωτες, νοτιοανατολικα ενταξει.. 

-Απ το νοτο κατα τ Μπαμπινη δε μας φυλαει κανενας Πατέρα.. 

-Είναι  η μάνα μου απ τ Μαχαιρα και μας φυλάνε τα δικά της τα ξωκκλήσια..