Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Λιθαρια, πετρες, πεζουλες, γρανες, βρυα, λειχηνες αποσαρθρωμενες.
Ενα πουκαμισο φιδιου αναμεσα τους, τριβονταν να απεκδυθει τον παλιο του εαυτο..
-να το παρω Πατέρα?
-παρτο να το δειξεις στο δασκαλο..
Σκορπιοί ξανθοι,
οχι οπως στο μονοθεσιο Δημοτικο Λεχουριου της Αχαιας που κοιμηθηκα το πρωτο βραδυ στο στρωμα γυμναστικης πανω στα θρανια..κι αυτοι μαυροι καναν παρτυ στο πατωμα..
Εκρυβα ψιλα, στην κυκλική βαση απο πετρα που ηταν ριζωμενη η κληματαρια..
Εβαλα το χερι να βγαλω το δεκάρικο, τον τράβηξα μαζι μου αγκιστρωμενος στο κεντρο της παλάμης ανάμεσα απ τη γραμμη της ζωης και τη γραμμη της αγάπης..
Ουρλιαξα, τιναξα το χερι, τον ελιωσα με την ελβιελα..
Το καψιμο και το μουδιασμα εφτασε στην καρδια!!
- πιες λιγο νερο με ξιδι, το παλιοζουμπερο κακο χρονο να χει!!
-ποναω, ποναει πολυ..
κι εχασα τον κοσμο..
Ειχα φαει "καλαμιες" στη μπαλα,
ειχα γκρεμοτσακιστει σε κατι Βρούσκες,
ειχα παθει δηλητηρίαση απο φρουτα και μποστανικα χαλασμενα,
αλλα τετοιο πονο δεν ειχα νιωσει..
Ετρεχα πανω κατω στο καλντεριμι, το δάγκωνα
, το εβρεχα, αλλά κυριαρχουσε σε καθε κυτταρο μου..
-παρε το γιατρο, θα πεθανω!!.
-δεν ειναι εδω ο γιατρος, ουτε η νοσοκομα..
-παρε τη μανα μου..
-Ειναι στο φυτεμα..
-δως μου μια ασπιρίνη..
-δεν εχω..
Κοιταξα την πετρινη μαντρα που εκρυβε τον εχθρο,
αλλα και την αποταμιευση μου.
Εβαλα τ αριστερο χερι,
πηρα το δεκαρικο..
Έτρεξα για το καφε-παντοπωλείο..
-μια ασπιρινη θεία Ανθουλα..
-εχει πυρετο η θεια - Αγγελικα?
-με τσίμπησε σκορπιος, ποναω πολύ..
-παρε αλλα μη σκιαζεσαι σας εχει ποτισμενα η μανα σου..ολα τα Φουντοπουλα!!
-τι μας εχει?
-ποτισμενα!! Τριω χρονω εβρασε σκορπιο η μανα σου κι ηπιατε το ζουμι, σε λιγη ωρα θα περασει..κι απο σφηκα κι απο φιδι!!
Την κοιταζα, ξεχασα τον πόνο, το μυαλο μου ταξιδεψε σε προ μνημης κατασταση..
Κουζινα, πετρογκαζ, μπρικι, εντομα, σουρωτηρι, φλυτζανι..ατμος που εφτανε στα μαδερια..
Τα χειλη μου στο χειλος του φλυτζανιου..
-και γιατρευει αυτο θεια?
-βεβαια.. Μη το σκεφτεσαι αλλο..
Ανοιξε το πρασινο κουτακι της Bayer,
εβγαλε μια ασπιρινη,
γυρισε στο νεροχυτη, γεμισε το ποτηρι..
Το ηπια χωρίς ζαχαρη στο κουταλακι, οπως μου σερβιρε την ασπιρινη η μανα μου..
-ποσο κανει?
-τραβα να παίξεις..
Γλιτωσα το δεκάρικο που ηθελα να παρω τη μπαλα, απ το περιπτερο..
Διεσχισα την πλατεια..
Ξεχασα τον πόνο..
-δωσε μου μια μπαλα Μπαρμπα - Τακια..ειπα στον περιπτερα..
Φτηνη, αερομπαλα, κατι μπλε και φουξια σχεδια..βγηκα στο προαύλιο
-ηρθε κι ο Στελιος, παρτε τον για τερματοφυλακα, ειναι καλος..
-οχι τερμα σήμερα, με τσιμπησε σκορπιος στο δεξι..
-ν αποκρουεις με τα ποδια..κατσε εσυ χανουμε 2-1..
Το γυρισαμε το ματς με βαθιες μπαλιες κι αναποδες κεφαλιές οπως το κεντρι του σκορπιου..
Γυρισα ιδρωμενος, σκονισμενος, κερδισμενος..
- ειδα κι άλλο σκορπιο ειπε η Βαβω, θα ραντισω αυριο μες τις πετρες, αλλα κι εσύ βαζεις τα χέρια σου οπου να ναι!!
-ειμαι ποτισμενος Βαβω.., ειμαι ποτισμενος..

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...