Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Την εψαχνε σ ολα τα σοσιαλ μηντια που ηταν κι αυτος απ τους πρώτους εγγραφεντες


Μ ολους του δυνατους συνδυασμούς γραμματων και γλωσσών..


Οπου συμβολο μεγενθυντικου φακου, 


οπου εβλεπε τη λεξούλα search ορμουσε στο πληκτρολογιο..


Γρηγ.. 


ισα που προλαβαινε να χτυπήσει τρια γραμματα κι τεχνητη νοημοσυνη της μηχανης αναζήτησης ξεχυνοταν στον κυβερνοχωρο και του εμφανιζε Γρηγορηδες, "μικρογευματα", 


Γρηγορειτε ο καιρος εγγυς,


 Γρηγορης Αρναουτογλου κι ενα μάτσο

αχρηστα ονοματα, καταστηματα, γιατρους,κειμενα, ιδέες..


Εψαχνε οχι μια, αλλα την Γρηγορια..


Δε θυμοταν τίποτα αλλο ταυτοτικο της  ουτε επωνυμο, ουτε τοπο καταγωγης,


 δεν ειχε ρωτησει αλλωστε, 


ουτε αυτη τον ρωτησε ποτε..


Λες κι ηταν πολυς ο χρονος που μείνανε μαζι..


Απ τη Σολωνος στην πλατεια Εξαρχείων τρια βράδια μετα το σχολασμα απ τη δουλειά..


Τρεις ενότητες ανα βραδυ ήταν η κουβεντα.. Σινεμα, αρχιτεκτονικη Εξαρχειων, ταξιδια η θεματολογία της τελευταιας βραδιας.. 


Δεν ειχε ταξιδεψει και βιαστηκε να κλείσει το θεμα ταχεως.. 


Η Γρηγορια το καταλαβε  άπλωσε το χερι και τον αγγιξε  στο μαγουλο. 


-γι αυτα που θα παμε τα ταξιδια να μιλησουμε, ουτε εγω εχω ταξιδεψει. 


Αναθαρρησε, προσπαθησε να πει τοπους, προορισμους, μνημεια, 


αλλα το μυαλο του αρνουνταν να τον βοηθησει.. 


Εφερε στο μυαλο του πρακτορεία , αφισες, διαφημίσεις, "Μονος ή Μανος",.. . τιποτα.. 


Τον ειχε αποσυντονισει και το άγγιγμα στο μαγουλο.. 


Δε ξαναπέρασε στο σχολασμα απ τη δουλεια.. 


Πολλα βραδια νομιζε οτι εβλεπε τη φιγουρα της.. 


Κι αργοτερα για χρονια και σ αλλους τοπους νομιζε οτι ηταν αυτη στο λεωφορειο, στο μετρό , στην παραλια.. 


Ξεθωριασαν οι μνημες, δουλειες υποχρεώσεις.. 


Τωρα πια υπηρχε μονο σαν ευχη για τυχαια συναντηση,


 αλλωστε δεν πολυθυμοταν και το προσωπο της.. 


Και η αναζήτηση κυνηγι χαμενου θησαυρου ηταν.. 


Παρηγορια, νοσταλγια.. Ισως κι εμμονη.. 


Κι αν την έβρισκε, θα την αναγνωριζε;;

Θα της εστελνε αιτημα;

Μηνυμα;;


Τι θα της ελεγε;; 


 Απ το τελευταιο θεμα της τελευταιας βραδιας στα Εξάρχεια πριν τοοοσα χρονια δεν αλλαξε τιποτα.. 


Και πώς ν αλλαξει; 


Τα ταξιδια, η περιήγηση ο τουρισμος θελουν εξωστρεφεια, λεφτα, απορια για τους αλλους λαους, για τις αλλες περιοχές.. 


Αυτος δαπανησε, (λεηλατησε; ) το βιο του σ αλλα πεδια μαχων, σ αλλα χαρακωματα 


 σε ερημους και κακοτραχαλα βουνα, 


σε δυσβατες ρεματιες, σε φοβερα τοπία, σε μαρμαρενια  αλώνια.. 


"καλυτερα να μην την βρω," σκεφτηκε αλλα τα δαχτυλα μηχανικα οδηγησαν τον κέρσορα στην αναζητηση κι ο δείκτης του χεριού ξαναπληκτρογησε Γρηγ..


Βαρυεστημενα κοιταξε και το κοκκινο καμπανακι στο φου μπου..


Λαικ, σχολια, καρδουλες..


"Εχετε αιτημα φιλιας απ την Grigoria X"


"Επιβεβαιωση - Απόρριψη"


"Δε μπορει, δε της ειχα πει το επωνυμο μου"


Χτενισε το προφιλ της, ηταν δημοσιο,ξεκινησε απ τις φωτο.. 


 μονο μια φωτο του 2010 του θυμισε αμυδρα το προσωπο της.. 


Περασε στα ποστ της.. 


Ο αλγοριθμος δεν τα εμφανιζε ολα.. 


Κι αν τα εμφανιζε τι θ αλλαζε;


Οπως ολοι θα χε φιλους, 


σελφι στην παραλια, σε οικογενειακο τραπεζι, πολλά γιουτιουμπ για την παρηγορια... 


"συλλυπητητηρια Γρηγορια.." 


Απ το Μαη του 2021 και μετα ..


"να τον θυμάστε" 


"ο Θεος να σας δινει δυναμη" 


"κριμα ηταν τοσο νεος". 


"βαμβακι το χώμα του" 


"Σας Ευχαριστώ", απαντουσε σ ολα.. 


"καλο του ταξίδι"


"το χρειαζομαι κι εγω" ηταν η απαντηση της.. 


Αδερφός της, μικρότερος μαλλον απο αρρωστεια, οχι δυστύχημα.. 


Ανήσυχος βγηκε στο μπαλκονι, νευρικοτητα, τσιγαρο.. 


Αναμνησεις, τρεις βραδιες, τρια θεματα.. 


"πως να ναι για μια γυναικα ο θανατος του αδερφού;; "


Τ αφησε γι αυριο το αιτημα και την επιβεβσιωση.. .

επεσε για υπνο. 


Ηρθε στ ονειρο του

 στρωμενο τραπεζι,

μουσικη,τζακι..


-Θα ερθει κι ο αδερφός μου να σε γνωρισει.. 


-Εχεις αδερφο; δε μιλησαμε ποτε γι αυτα.. 


-Εχω εναν, μικροτερο πιο λαϊκός απο μενα καταλαβαίνεις.. 


-καταλαβαινω.. 


-μη μιληστε για αιχμηρα θεματα, πολιτικη και τετοια.. 


Ενα κουστουμι αδειο, χωρις σωμα 


καθισε στον καναπέ.. 


Ξυπνησε τρομαγμενος, ανοιξε το fb πριν αποδεχτει το αιτημα, έγραψε στο μεσσεντζερ


"ηρθες ταξιδι σε μενα"..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...