Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Νοεμβρης κι οι μαυροκοκκινες μαντανιες, "παντες" ορθιες διπλα στο τζακι μαζι με μαυροκοκκινα  στρωσιδια ζεσταιναν το σπιτι..


 Νοεμβρης και μου δινε το "υψωμα" να τ αφησω στα σκαλια του Ιερου τ Αη Νικολα πριν μπω στο σχολειο..

Γυριζα απ το σχολειο κι ελειπαν στις ελιες..

κοκκινη μαυροδαφνη και κυβος-αντιδωρο απ το "υψωμα" το μεσημεριανο μου


 Νοεμβρης κι η λαδιλα ελουζε το σπιτι..Κιουπια μεταλικα, και κατι κοκκινα πλαστικα καινουρια.. 

Αργα μες το κρυο βράδυ, τα τενεκεδια απ το ελαιοτριβείο στο Σπαρτο..


-τι ειναι το κοκκινο στα ρουχα σου Πατερα;

-τίποτα , τιποτα, πηρε μια τουμπα το φορτηγακι.


Νοεμβρης με μια ντουντουκα ν ανεβοκατεβαινω την Παπαστρατου..

Κόκκινη κι ασπρη, μαυρη περιβολη εγω.

"εμπρος για της γενιας μας τα Πολυτεχνεια"


Νοεμβρης κι επιασα δουλεια στο "ΜΗΝΥΜΑ" μαυρο ζιβαγκο ο Τσακαλος, κοκκινο παντελονι ο Βασιλης.. 


Νοεμβρης,μυριζε ρεγγα ολη η  πεσμενη για υπνο μες το μαυρο σκοταδι γειτονια, οταν πηγα στις τρεις τα χαραματα να παρω τη βαλιτσα για το τελευταιο ταξιδι της..

Δεν την άνοιξα , ηξερα δεν θ αφηνε κατι λειψο.. 

κόκκινο αιμα εβγαζαν τα πνευμονια της..


 Νοεμβρης και γεννηθηκαν τα κοριτσια, ερημες οι κλινικες, κρυο στους δρομους..


Νοεμβρης κι εκανα  τη γιορτη του Πολυτεχνειου στο σχολείο 

"Μυρισε  το σφαγειο μας θυμαρι.."


Νοεμβρης μετα το Χιλτον, μεχρι την Αλεξανδρας ακολουθησαμε την πορεια το 1985..


Νοεμβρης κι ο Γιαννης τιναζε την μοναδικη καρυδια, γεμιζα το σακι και τα χερια μαυριζαν


Νοεμβρης μετα τη σχολικη γιορτη πηγαμε για καφε..ηπια κοκκινο κρασι..

Νοεμβρης μαυροκοκκινος..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...