Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Εξω απ το ΚΕΠΑ, στο ΙΚΑ στην εθνικη οδο, έσκυψα να του σκουπισω τα παπούτσια με χαρτομάντιλα..

Δεν εβλεπε καλα κι ειχε πατήσει στις λασπες..


Επιτροπες επι επιτροπών για μια καταραμενη σύνταξη να  ζησουν τα παιδια του..

-τα παπούτσια θα κοιταξουν??

αφου εχω χαρτιά απο γιατρό..

-να μαστε τζεντλεμεν, ωραιοι, η εικονα μετραει.

το πε κι ο Φρουντ " η εμφανιση ειναι πεπρωμενο, μοιρα"


-πώς συνδυάζεις ολα τ απιθανα που χεις διαβασει με την καθημερινοτητα δε το χω καταλαβει..

-υποστηριζω την καθημερινοτητα με σοφια, αποκτω σοφια απ την καθημερινοτητα.


Ουρα, φάκελοι διαγνωστικων κεντρων, αγωνιωντες συνοδοι, θλιμενοι ασθενεις..

Και παραβολο 40 ευρω..

-εχεις? Δε το ξερα.. δε πηρα λεφτα.. 

-εχω, παντα εχω μετρητα πανω μου..

Ειναι οπλο τα μετρητα, "κασαδουρα" που λεγε κι ο Βαγγελης..

-λενε οτι ολα θα γίνουν πλαστικο χρημα, με μια καρτα θα ειμαστε σε λιγα χρονια..

-ειδες κι εσυ φιλο-σοφεις μες την σκληρη καθημερινοτητα..


Γραμματέας επιτροπης,

ψηλη με φακελους χαρτινους, πρασινους, μπλε, κιτρινους με ακτινογραφιες που κάλυπταν το  πλουσιο στηθος της..

-Περαστε..

-περναμε..απαντησα μεσα απ τα δοντια μου. 

-τα δικαιολογητικα σας ειπε ο προεδρος της επιτροπής..

-οριστε..

-θα κανουμε κι εμεις εξεταση, ειπε συνωμοτικα..

-καντε, ειπα θριαμβευτικά..


-πειτε στον ασθενη ν αλλαξει θεση..

-κατσε, κατσε και τον εσπρωξα με το χερι μου..

-πού?

-πού γιατρε? αναμεταδωσα..

-στο ντιβανι..

-στο ντιβανι, αναμεταδωσα..

Καθισε αναπαυτικά ο εξεταζομενος..

-πώς το ειδε?

- Να τον ρωτησουμε.., προτεινα..


Αμηχανια σε 5-6 επιστημονες,

αγωνια  στο συνοδο,

μακαριοτητα στον εξεταζόμενο..


-αστο, μη τον πιεζεις  θα δουμε τα δικαιολογητικά ,

φανταζομαι εχουν εκδοθει το τελευταιο εξαμηνο..

-προχθες εκδοθηκαν,

αλλα ας τον ρωτησουμε για το ντιβανι..


-ρωτηστε εσεις, κι ανοιξε τα δικαιολογητικα συνταξης,

ολοι της επιτροπης εσκυψαν λαίμαργα να δουν..


-πώς το βρηκες το ντιβανι στο χωρο?

-με το μυαλο μου..

Γύρισα στην επιτροπη.

-δε βλεπει, με το μυαλο του το βρηκε..

Σιγη σοφιας, σοφια καθημερινοτητας..


-πειτε του να ερθει στο μηχανημα..

-πιστευετε στην οραση του μυαλου?

και γελασα σαρκαστικα..

Τον σκουντησα, τον πηρα απ το μπράτσο,

τον οδηγησα στο καθισμα του οπτικου μηχανηματος..


Σιγη.. Σιγη.. Σιγη.. Ολων μας!!

Με άσπρη  ιατρικη ποδια ο ελεγκτης γιατρος..

Μαυροι  οι φακοι, τα προσοφθαλμια του μηχανηματος..

Εστριψε την κεφαλη του μηχανηματος,

αναψε φωτακια,

κατεδυθη στο βαθος της κορης,

λιγο πιο βαθια το υαλωδες μερος του βολβου, κερατοειδης χιτωνας ,

αμφιβληστροειδης χιτωνας,

γραμμένα ως μνημη ο, τι ειδε στη ζωη του...


Θορυβοι εξω απ την αμμοβολισμενη γυάλινη βιτρινα που περικλειε την επιτροπή..

Αλλος ελεγε γι Αλτσχαιμερ,

αλλος για νεφρικη ανεπαρκεια,

αλλος εκλαιγε γιατι κοπηκε,

αλλη φωναζε οτι ειναι χηρα,

διαβητικοι,

τραυματίες απο τροχαία, αναπηροι ..αναπηροι..

Ηρεμια, φως εντος του χωρου της επιτροπης.. 


-προχωρειστε γιατρε, τόλμησα κι ειπα..

-πού?? Ειναι ολα κατεστραμμενα!!


Σηκωθηκε απ το μηχανημα,

ενευσε σ ολους την επικυρωση,

την επιβεβαιωση..

Σφραγισε η γραμματεας,

ακινητος ο ασθενης..

-Ενταξει κ. Φουντα..

-Ευχαριστω, σταματησατε ομως  στον αμφιβληστροειδη,

στα ραβδια και τα  κωνια,

μετα το οπτικο νευρο ειναι το μυαλο γιατρε , βλεπει μ αυτο..

βλεπει ο, τι του επιτρεπει το μυαλο του. 

Σήκωσε τους ωμους....


-οχι απο δω,

μου πε μετά την εξοδο απ το κτηριο του ΙΚΑ ,

διπλα απ το "μηχανολογικο Αγρινιου", 

"οχι απο δω εχει λασπες και δεν εχεις αλλα χαρτομαντιλα..με την καρδια βλεπω"

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...