Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Με δύο σουβλακια στο χερι διέσχισα την πλατεια στο Συντριβανι, με κοίταζε ο Παναγοπουλος πισω απο κατι αστικους θαμνους..


Κοιταζα το εδαφος και τις πατατες μην πεσουν απ το σακουλάκι των δυο πλευρων ανοιχτών και δυο πλευρων κολλημενων που τα πακεταρε ο σουβλατζής.


Πλακες γυαλιστερες, ανωμαλες, η πλατεια, τετραγωνισμενη ομως και διαγωνιασμενη με κοκκινα τουβλα..

.

Φυλλα φθινοπωρινα πεσμενα,

σ ενα μεζεδοπωλειο μαλλον ωραιο,

διαπασων  τραγουδουσε για παρτη του ο

Θ. Παπακωνσταντινου,

στο γωνιακο οροσημιακο ζαχαροπλαστειο, παλαι ποτέ κεντρο ζυμωσεων της σοσιαλδημοκρατιας

 δυο  ασπρομαλληδες  χαζευαν  πλεον ενα πρασινο τερραιν σε μια μια μαυρη high definition t.v.


Αγρυπνο πουλι, μπερδεμενο κι αυτο οπως ολοι μας κελαηδουσε  σε μια  καφοκιτρινη συκια, στις αποθηκες Παπαστράτου..


 Καδοι ντεμεκ ανακύκλωσης,

πεταξα το άδειο απο κρεας καλαμακι..


Στο τριγωνο ενας μουχλιασμενος μαρμαρινος Μακεδονομαχος..

- Καλησπέρα..

Αγερωχος κοιτωντας τον  Μακρη της επαναστασης δε μ απαντησε..

"Τι να λενε οι ηρωες αναμεταξυ τους;"


Τ αυτοκινητο χιλιοστη φορα παρανομα παρκαρισμενο, δεν επαιρνε μπροστα..

Μεσηλικας κι αυτο με τοσα χρονια χρησης αντιστεκονταν στην κινηση, νεκρο. 


Το δευτερο αδειο καλαμακι, η χαρτοπετσετα και κατι ψιχουλα συναντησαν ενα αδειο κουτακι μπυρας και κατι αποδειξεις διοδιων στα ποδια του συνοδηγου..


Ολα χρησιμοποιημενα, ολα τελειωμένα , ολα ακυρα, ολα πληρωμενα..

Δακρυα στο παρμπριζ μιας γνωστης αγρινιωτικης υγρασιας,

γυαλιστερη η Γοργοποταμου, νωχελικα μια μαυρη γάτα πέρασε απεναντι, τσιγαρολογιονταν δυο - τρεις μπρος στην κλινικη του Κρικελλη,

νυν Ιπποκρατειον ιδρυμα..

Ολοφωτο τ ασθενοφόρο.. 


Νέκρα σ όλη τη διαδρομη..

-Εχεις καβα δασκαλε δυο κρασια..

-Γιατι? Γιορταζω?

-δε πηρες ρεστα προχθες, δεν ειχα ψιλα..

-ναι, αλλα κλεινεις.. Τοσο νωρις!

-Δε κυκλοφοραει τίποτα δασκαλε..

-Μονο τα πουλια, κι αυτα εκτος ωραριου τους..


-τι θα γινει ρε δασκαλε..? Πού θα παει αυτη η κατάσταση? 

-δε ξερω.."μη ζηταμε τα ρεστα" ο ενας απ τον  άλλον για να χουμε καβα..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...