Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Αγκαθια γαλαζια ματωναν τις κνημες μου στα μονοπατια, στα"συρματα" όπως τα λεγαν οι παλιοι οταν πηγαινα με κοντο σορτσακι να δω αν "είχαν οι ελιες" καρπο τον Αυγουστο μηνα.

.

 Πρασινα και μπεζ αγκαθια μαζι με τα βλητα αναμεσα στις καπνορριζες, με μισος τα ξεριζωνα με το τσαπι..


 Αγκαθια στις τριανταφυλλιες της  που επεσε μετα απο σφοδρο σουτ η πρωτη μου δερματινη μπαλα και μαραγκιαστηκε ως στηθος πολυτεκνης μητέρας..


Γαιουδαραγκαθα αναμεσα απ τα σημεια που δεν τα ελιωναν τα χοντρα λαστιχα των τρακτερ..,

αποκεφαλισμενα στις μασκες των αγροτικών, στους προφυλακτηρες τους  σα του γαμου στολισμος..


Βατα σκληρα, ογκωδη, πυκνα, θαλασσα πονου..


Παλιουρια βογκουσαν καθε ανοιξη απ το μελισσι, κιτρινοπρασινα τ ανθη, πανηγυρι του εργατικου εντομου,

μαρμαρενια αλωνια για το τσεκουρι μου..


"Οθε χτυπαει ο Στυλιανος  το αιμα αυλάκι κανει, κι οθε χτυπάει ο Χαροντας το αιμα ταφο κανει"


 Φραγκοσυκιες , σα περιφραξη σε κατι άοριστες ιδιοκτησιες..

 Αγκαθια κακτοειδων στη μπλουζα, στη γλωσσα απ τη λαιμαργια ξεζουμισματος του καρπου..


 Αγριοαχλαδια, αγραπιδιά..

Φαλλοι του πονου στα κλαδιά της..

" μαλλον απ αγραπιδιά , κανει μόλυνση ", ειπε ο αγροτικος γιατρος για το μελανο μου μπρατσο.. "θα βαλεις μια αλειφουλα"

 - τι προστατεύει; ; σα στραγαλια ηταν τ αγραπιδια της.. 

-τον εαυτο της..

"Αγκαθι", μετα "Κροταλα" στη Δημοτσελιου ενα μπαράκι, ο Σπυρος" κρεμασμενος στο ακανθωδες συρμα" επαιζε ταβλι με στοίχημα τον εκατομμυριοστο καφε του..


-να μου φερεις κακτους, μ αρεσει η μοναξια τους,η αντοχη τους στην ερημο..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...