Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Ζαουρνου ειναι η πυκνη βλάστηση δυτικά της Αμβρακιας.

Φτερες στο υγρο έδαφος σύνθετα φυλλα οπως η ζωη.


Δαφνες, εβγαζαν μεροκαματο οι δουλευταραδες πουλουσαν στο "Λαπατζουρα" δαφνοφυλλο , το εξήγαγε ελεγαν στη ΕΣΣΔ.

Δαφνες ηρωων κι ενδοξων κατορθωματων!


Δημοτικα 4χ4 με οχταμηνιτες εργατες κοβουν Δαφνες για  τα στεφανια που θα καταθεσει ευειδης δασκαλα στο μνημειο, στην πλατεια των Φυτειων, της Λεπενους, τηνς Στανου κι οπου υπαρχει ακομη δασκαλα, σχολείο , μνημη ..


Μνημη Βαβως μετα τα  Μπεσαιικα,οι τελευταιες αγροικιες πριν τη Ζαουρνου

 μνημη άγριας κυδωνιας, γλυκου σε γυαλα...


Γυαλι το πελαγος, είχε "σπασει νωρίς ο Ριβιος"  και χιλιαδες κυβικα κρυσταλλινου νερου μακραιναν τη βιτρινα του..


Βιτρινα; οχι!! Βιτρω!!

Βιτρω απ την πολυχρωμη αντανακλαση της βλάστησης στο πελαγος..

Χτυπησε το κινητό.

-Πού είσαι;

-Α. Εδω στα περιχωρα..

Παλι ψεμα.. Τι να πει;

Οτι ψάχνει το Σεραφειμ του Σαρωφ της Ταϊγκα σ ενα πλούσιο μεν, αλλά μεσογειακό τοπιο;;

Κι η Ταϊγκα μακρινη..


-Μακρια ειναι δε θα σε φτασει η μερα!!,

ειπε ο καλόγερος, δε στο συνιστω κι αν το κάνεις δε ξερω τιποτα εγω.. 

Απ την Καρακαλλου στην Γρηγοριου μια μερα δρόμος..

Ανηφορα, ερημιά, ησυχια..

Κατηφορα, βυζαντινο καλντεριμι, ελιωσαν οι φτερνες κι οι τενοντες πονεσαν .


 "Πονεσε" το  σαζμαν απ το lada niva, τον "ρωσο" οπως το ελεγε κι ο "Ψυχραιμίας"

το βυσσινι αυτοκινητο του..

-Αη Νικολας ειναι Κώστα!!

Αυτο ηταν το πραγματικο ονομα του "Ψυχραιμια" ..

Αη Νικολας, ξωκκλήσι ειναι  Κωστα. 

-Καλα ντε, μη  βαρας και μη βαριεσαι,

 κοιτα ομως πώς βλεπει το πελαγος..

 Ή ειχε οικισμο ή καπιο ταμα ήταν..

Να τον μελετας το χωρο,

 μην είσαι τουριστας.


-Τουριστας είμαι, αγροτουριστικη  ανάπτυξη της Αμβρακιας θελω., να ενα πεζοπορικό μονοπατι..

-μη τρελενεσαι, θα μεινουν και παρθενοι τοποι.

Θα μεινουν για τον ασβο, την αλεπου, τον αετο, και για όποιον ανθρωπο αγαπαει το αγριο,

 κάπου πρεπει να φωλιασουν κι οι αγιοι.


-Αγιοι, αγριοι, πετρελαιο καιει ο "ρωσος"..;;

-ολα τα κοιτασματα της Σιβηρίας καιει!!


Στη βρύση της Ζαουρνους σταματησε..

Ραβδι μάλλον αγριλισιο εβγαλε απ το πορτμπαγκαζ του"ρωσου"...

-δεν έχει φίδια ρε "Ψυχραιμια" , Γεναρης ειναι!

-το ραβδι, η ραβδος μας γειώνει, κοψε κι εσυ ενα να περπατησουμε.


Ενθυμηθηκε και το συνειδητοποιησε πρωτη φορα..

-α.. να σ πω  τωρα που πες για ραβδι,

 ειχα παει στ Αγιο Ορος και πηρα μια τολμηρη αποφαση απ την Καρακαλλου να διασχισω εγκαρσια το Ορος και να βγω Γρηγοριου..

-ωωω.. Παλι καλά που ζεις..

-Σταματα , ακου ειχα παρει τα παντα, νερα, μπισκοτα, ψωμι

-Αρτο τον λενε.


-Σταματα ρε, ακου..

Προχώρησα μια ωρα κι ενιωθα εκνευρισμό, πολυ ανησυχία..

Δε καταλάβαινα τι μου εφταιγε, κοιταζα πισω..

Ξαφνικα μου ήρθε στο μυαλό ο Σεραφειμ του Σαρωφ, ο Ρωσος .

-και; τραγουδησες την Διεθνή;;

-Δεν εχω καλή φωνη,,

 έκοψα με ενα σουγια που χα μαζι μου  ραβδι  απο κεδρο  και προχωρησα πολυ πιο γρήγορα..

Τ ακουμπουσα στο εδαφος και πέταγα..


-το πεταξες;;

-τ αφησα στη Γρηγοριου, αφου εφτασα λιγο πριν κλειδώσουν..

-αφου έφτασες, τελειωσε η γειωση σου!.

-κοιτα ποσο διαφορετικη βλαστηση και ζωη εχει απεναντι ο Πεταλας με μας εδω στη Ζαουρνου; μ αρεσει εδω να βλεπω το πελαγος, ο Πεταλας ειναι λιτος, η Ζαουρνου εινα ζούγκλα..!

-Το πελαγος ομως το ταιζει νερο ο Πεταλας!! Μη τρελαινεσαι με σχήματα !!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...