Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Γοητεύτηκε κι εμαθε απ εξω μπροσουρες, συνθηματα, καταγγελιες..

 Τ αρεσε, ήταν πιο ευκολη η ονοματικη φραση σε σχεση με τη ρηματικη.

Οχι "αγωνιζομαι" αλλα "αγωνας" οχι "παλευω", αλλα "παλη".. Οχι "καταδικαζω" αλλα "καταδίκη"..


-Διαλεγεις το ευκολο, να ξερεις..

-Ασε μας ρε δασκαλε, ο "αγώνας", η "διαδηλωση" ειναι το παν..

-Τ αποπροσωποποιεις να ξερεις, δε βαζεις υποκειμενο, υπ-ευθυνο της δρασης, υπ-ευθυνο των γεγονοτων..

- Διανοηση χωρις διακύβευμα..η ουσια..


Τον διεκοψα

-Παλι με ουσιαστικα μιλας..

-η Νατοϊκη διεισδυση, η επεκταση, οι νεοναζιστες, το Ντονμπας..

-Προσθεσες αλλα τεσσερα ονοματα, ενεργών δεν υπαρχει? Παθών δεν υπαρχει?

Τ αποφευγεις τα προσωπα. Γιατι?


-οι συνθηκες..

-Οι συνθηκες τι?

-οι συνθηκες σ αυτη τη φαση αναπτυξης του ιμπεριαλισμου και της  ασφυξιας  της Ρωσιας    συνδυαζομενη (ακουστηκε μετοχη με ρηματικη ενεργεια!!) με την καχεξια της μετασοβιετικης καταστασης των πρωην σοβιετικων δημοκρατιων με το περασμα της αντεπαναστασης σε νοσταλγία της τσαρικης απολυταρχιας με εμπλουτισμο απο στοιχεια της Ρωσικής χιλιαστικης Ορθοδοξιας..


Τον αγριοκοιταξα..

-Οχι, οχι δεν εννοω το Ντοστογιεφσκυ..

-Ετσι μπράβο!.αρπαξα την ευκαιρια..Καταδικάζεις???


- Η καταδικη με την στενοτητα του πασιφισμου χωρις  την παραμετροποιηση των επιμερους γεγονοτων και την ιστορική αναδρομη με την προοπτικη της διαφυλαξης της γενετειρας των Ρωσων και τα δικαιωματα..

-Αργεις να βαλεις στο λογο σου ρημα, υποκειμενο, αντικειμενο,κατηγορουμενο..με κουραζεις!! 

-Οι αντικειμενικες συνθηκες, η διαμορφωση μιας νεας πραγματικότητας..


-Καταδικαζεις ΕΣΥ ρε??

Εβαλε τα κλαματα..

-Λυπησου με!!

Επιτελους μια προστακτικη με υποκειμενο κι αντικείμενο!! Ενα ολοκληρωμενο νοημα!!

-Δε σε λυπαμαι..

Δε μ αρέσει η λύπηση, δε μ αρεσουν τα ουσιαστικα, μονο τα ρηματα..


Αγαπαω, πολεμαω!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...