Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Lebensraum, spazio vitale

και ζωτικος χωρος..


"Αριες φυλες" ,

 "το καθηκον της Ρωσιας" ,

"εκλεκτος λαος" ,

"γαλαζιες πατριδες" ,

"ιστορικος ρολος",

"τέλος της ιστοριας"

"Μεγαλη Ιδεα"

Κι αλλοι απελπιδοι εγωισμοι, αυτοαναγορευσεις,

αυτοικανοποιησεις...


Κι ακομη διαβαζουμε κειμενα απο συναισθηματικους Έλληνες με τίτλο :

"ολη η αληθεια για την Ουκρανία"..

(Ξερουν την αληθεια?)..


Καμμια δεκαρια αληθειες διαβασα μονο σημερα!! 


Και καθε γενια πρεπει να βιωσει τον πονο,

το ψεμα,

"η ελπιδα που ερχεται"

," η μεγαλη εικονα"

"προσφυγομετρο", "

" ανηκομεν στη Δυση"",

" και στο Βορα και στο Νοτο και στην Ανατολη και στη Δυση και στον καμπυλωμενο χωροχρονο"


Καθε γενια ανοιγει τον ταφο της επομενης, οπως καθε γέννηση παιδιου διαιωνιζει το θανατο..


Και καθε νεοτερη  γενια οπως καθε παιδι τρεχει ν αναψει κερι στον ταφο των προγονων του γνωριζοντας ότι ειναι και ο  δικος της  ταφος.. 


Κερι στο 1919,

κερι στον Κόκκινο στρατο,

κερι στην ΕΣΣΔ.

κερι στον Σολζενιτσιν,

Κερι στον Τσαικοφσκι.

Κερι στην Τουνδρα.

κερι στην στεππα,

Κερι στην Οδησσό.

Κερι στην Αζοφικη.

Κερι στο Ιρακ,

Κερι στην Κύπρο,

Κερι στο φυσικο αεριο,

Κερι στο λιγνιτη,

Κερι στον Ντουνγγκιν,

Κερι στον Μπρεζινσκι,

κερι στο Τσερνομπίλ

Κερι στ Ζαποριζια


Κερι στο λαό.. που σωζει το λαο .


 Εξοικειωση  νεων γενιων  στον ανοιγμενο γι αυτες  ταφο..


Και θα ευαγγελιστουν  πριν την ταφη τους   την "τελική λυση", 

τη θεωρία του "ζωτικου χωρου.."

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Αυτα τα δευτερόλεπτα πριν το βουρκωμα.. Πριν τον κομπο στο λαιμο.. Πριν τα μάγουλα, τα χειλη σκεβρωσουν  συστελλομενα,  πριν οι δακρυγονοι αδενες εκραγούν, πριν οι σκεψεις, οι πικρες αναμνησεις κατακλυσουν τον εγκεφαλικό φλοιό, πριν η  καρδιά  ραγισει, πριν τα γονατα  κοπουν, πριν ουρλιαξει, πριν κλωτσησει ο, τι βρει μπροστα της. Ανέβασε τα γυαλιά ηλίου, τα μοντερνα,  με τον πλατυ φακό Εκρυψαν τα μάτια, τον καθρεφτη της ψυχης, εκρυψαν τον πονο, το ζόρισμα, τ αδιεξοδο.. Εκρυψαν τη θύελλα της καρδιας της.  Εκρυψαν τη ματαιωση, τ ανικανοποιητο. Εκρυψαν τη μοναξια της. Εκρυψαν τη σύγκρουση.. Ο Ήλιος δεν ηξερε τα πάθη των ψυχων.. Ο Ηλιος ανετειλε  δέκα μερες μετα την φθινοπωρινη ισημερια, πλαγιες οι ακτινες του.. Μπηκε σε σπίτια, σχολεία, παρκα,  σκιες πλαγιες, ανορθόδοξες,  σκιες που τρεκλιζαν. Ψυχες που τρεκλιζαν,  κάθετη η πραγματικοτητα, πλάγια η επιθυμία. Διελκυστινδα η ζωη.. Η  εσωτερικη σκάλα η  πιο δύσκολη στιγμη ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...