"Εν ειδει περιστερας"

Συρμα είναι,  καιει,

 καυτό μες τον ηλιο,

ακανθώδες σα τα συρματα των συνορων,

τις  "κονσερτινες" που αυριο - μεθαυριο θ αγγιζουν οι φανταροι  μες το θερμο καλοκαιρι..

Συρμα στο οποίο αναρριχαται ο κισσός,

δε μπορει μονος του,

οι ψευδοβλαστοι του τον προδιδουν..

Μονοτονα επαναλαμβανε μπρος στο θανατο, την αρρωστεια, τη φτωχεια:

"Έχει να κανει κι ο Θεός με τους ανθρώπους"

"Ειδες κανα Θεό?

στηριξου στις δυναμεις σου, γινε Βελανιδιά, οχι κισσος"

 τ απάντησε ο βλασφημος..

Συρμα σκουριασμενο, πεσμένα τα σαπια πουρναρισια παλούκια..

Παγιδευμενος μερες ο σκαντζοχοιρος, μονο μάτια ειχε,

δεν κουλουριαστηκε,

 δεν ειχε δυναμεις..

 Μάτια κι απ τα γλυκα του ρουθουνια μια ζεστη ανασουλα..

 Ανα-πνεει!!

Το Πνεύμα όπου θέλει Πνέει..(Πνει)

Συναιρεσις!

Σε" κουλουρες" τα συρματα μες τα σιδηροπωλεια,

 κυκλοι ολοκληρωμένοι.

η αρχη και το τελος ενωμενα..

Με μια πενσα κοβεις αλλοτε απ την αρχη, αλλοτε απ το τελος..

Το Α και το Ω ταυτίζονται.

"Κατ Αρχην.." ξεκινανε με στόμφο οι μη κρατουντες το συρμα,

το μιτο στον ανηφορο της ζωης..

Μιτος το Αγιο Πνεύμα,

 μιτος π αφησε η ομορφια πισω της.

Α-μορφος, τερατωδης ο Μινωταυρος..

Και το εργο τ ανθρωπου, της τεχνικης του τρομακτικός Λαβύρινθος..

-Μη χαθεις" στ Τσιαβλη" π πας για παιχνίδι!!

-Αφου βλέπω το χωριο, πώς να χαθω?"

-Λογγωσε,

αν μπερδευτείς παρε το συρμα απ το" φραμα" να σε βγαλει στο χωριο..

Να το κρατας με το χερακι σου,

ειναι καθαρο από βατα...

Μη τ αφησεις καθολου!. 

-Μαμα!! Μαμά!! Γυρισα.

Πουθενα!!

 Με σκοινιά την είχαν κατεβασει να καθαρισει τη στερνα..

-Να κρατιεσαι μάνα..

Εγκοπες στο χείλος της στερνας..

Τριχές ,

 σκοινιά αφησαν τα σημαδια τους,

πλήγωσαν, αλλα και γυαλισαν,

 λουστραραν το χείλος της..

Τριχές και το σατιλι ν ανεβάζει  το κρυο νερο, το πόμα  της ζωής.. 

Μιτος ή μάλλον κορδέλα ενωνε τα γαμηλια στεφανια τους..

 Ένωση, συν - ουσια το Αγιο Πνεύμα..

Συν-εχεια...συν-οχη.. συν-εκτικο

"Καθε ενωση των δυο εδρων ενος στερεου λέγεται ακμη" βροντοφωναξα κι περιετρεχα με το μηλο τού δαχτυλου μου την κοφτερη ακμη..

-Κι αν συνεχισετε κυριε το δαχτυλο σας φτιαχνετε σχημα, ειπε η Αριστεα..

Δάχτυλα ανθρωπου που  ψηλαφούν κι ακολουθουν τα συρματα,

 τους μιτους,

τα σκοινια,

τις τριχιες,

τις ακμες,

το Πνεύμα...

Α-σχημος ο κόσμος μας είπε ενας ηλικιωμενος..