Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Αιωνες πισω μου..

Απ τα μνηματα του νεκροταφειου του χωριου μου μεχρι τα μονοθεσια σχολεία της ελληνικής υπαίθρου.


Αιωνες,  δεν αραιωσε ποτέ ο χρόνος..


Αιωνες, παντα πυκνος, πολυεπιπεδος, ταυτο-χρονα ολα.


"Αιωνες ειναι αυτή η ελια εδω, μην την κοψεις"


Αιωνες στις πλακες ενος καλντεριμιου στο Αγιον Ορος, χρονια τενοντιτιδα μετα απο ολοημερο περπατημα..


"Ολοημερο ο Στελιος, θα ρχεσαι 12 μεχρι τεσσερις,"

ειπε ο Διευθυντης, τον προηγουμενο αιώνα σ ενα σχολείο..


" Το δημόσιο και δωρεαν σχολείο ειναι κατάκτηση του 18ου αιωνα"

, φερελπις πανεπιστημιακος σ ενα σεμιναριο ιστορίας της εκπαίδευσης..


Εκπαίδευση??? Αιωνια η μνημη της!!

Να ζησουμε να τη θυμόμαστε!!


Θημησες, μνημες, εγγραφες του παρελθοντος κι ανασυρση στο παρόν..


 "Γιατι λεμε Χριστος γεννάται ενω εχουν περασει 2021 χρονια?"

 ρωτησε η Αγγελικη απ το τελευταιο θρανιο σε μια ταξη με αγγελακια, καμπανουλες, σπρέι χιονιου, κι άλλων εθιμικων της 23 Δεκεμβρη σ ενα οποιοδηποτε σχολείο..

 - Είκοσι αιώνες και  εικοσι ενα  χρόνια,

 εννοεις γιατι Ενεστώτα κι οχι αόριστο?

Η ζωη υπερβαινει τη γραμματικη, ο χρονος ειναι περιοριστικος για αυτους που τον μετράνε, που εχουν ρολογια..


Ρολόι απο σπουδαζουσα φοιτητρια στην Ιταλία, ενα δωρο που ηρθε σπιτι μας..


 - Εναν αιωνα σιγουρα εχει στην πλάτη του το σπιτι,

θελει τσιμεντοενεσεις να μην πεσει και τρέχετε για κόστος κατεδαφισης..κανει και σεισμους στον Πέταλα,απο αιωνες υπάρχει το ρηγμα  

Ειπε ενας μηχανικος..


Η μηχανικη του Νευτωνα, του 17ου αιωνα καταρριφθηκε στον 20ο απ τον Αϊνστάιν..


Αϊνστάιν, γερμανοεβραιος..


Εβραίος κι ο Μαθουσαλας,

εζησε δεκα παρά αιωνες.


Αιωνες, δεκαδικο σύστημα,

 υποδιαιρεση η δεκαετία,

το έτος, πολλαπλάσιο η χιλιετια..

-Υπάρχει μεγαλυτερο απ τη χιλιετια, κυριε..

-Ποιο?

-Το έτος φωτος..

-Ειναι μονάδα μηκους, Γιωργο..

-Και γιατι λενε οτι κανει οχτωμιση λεπτά το φως να ερθει απ τον ηλιο?


Ήλιος, θα εξαντληθει η ενεργεια του σε εκατομμύρια αιωνες..


Αιωνες, ενεργεια κι εξαντληση.

Εξαντληση των ορατων, της ρωμης, του θελήματος, των βεβαιοτητων..


Βεβαιοτητες, σιγουραντζες παντού..


-Ειμαι σίγουρη οτι τα πραγματα θ αλλάξουν..

-Τι άλλαξε στον άνθρωπο, στην ψυχη του τοσους αιωνες?

-Να κοιτα γυρω σου, κτιρια, αυτοκινητα, το κινητο που γραφεις δεν υπήρχαν..

-Να κοιτα μέσα σου, ο ερωτας, η απελπισια, ο φοβος, η αδρεναλίνη, ο θανατος υπηρχαν αιωνες..


Αιωνες μπροστά μου..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Επιβιβαση σε καΐκι στον Αστακο για το πλησιέστερο των Επτανήσων.. Σκληρη απ τη μοιρα υποχρέωση τον ανάγκαζε να παει εκει.. Επιβιβαση χαράματα σ ενα ταξι με αμιλητους συνεπιβάτες για νοσοκομειο της Αθήνας..  Επιβιβαση σε λεωφορειο του ΚΤΕΛ Αιτ/νιας  στην πλατεια Ξηρομερου. Ομορφο κοριτσι, ρωτουσε τον οδηγό πού ειναι το χωριό Ξηρομερο. -Δεν υπάρχει χωριο Ξηρομερο, τι ψάχνεις;; -Ενα παιδι, φίλος μου, τ αγορι μου.. Απ το Ξηρομερο μου πε οτι ειναι, στην Αθήνα τον γνωρισα, εφυγε ξαφνικά, ήρθα να τον βρω.. Επιβιβαση με στολη εξοδου ασιδερωτη, μάτια κοκκινα απ το κλαμα, εσερνε το "λουκανικο" τού Στρατου.. -Λείπουν 47 δραχμες, ζητιανεψα τα υπόλοιπα σε"σειρές  μου" στο λοχο, ηταν αναπάντεχο.. Εχασα τον πατερα μου, πρέπει να φτασω απόψε Λάρισα, θα ρθουν απ το χωριο να με παρουν. -Επιβιβασου φανταρε μου! Και γυρισε αλλού το κεφάλι με το πηλικιο και το κοκκινο σειριτι., ο σταθμαρχης του ΟΣΕ στην Ξάνθη.  Επιβιβαση σε τρόλεϊ με μια πτυσσόμενη βιβλιοθηκη παραμασχαλα  που ...
 Ένα προσκύνημα προγράμματιζε κρυφά απ' όλους . Τους κοιταζε, τους ακουγε να λεν για τα διεθνη, τη φτώχεια, την ακριβεια αλλά ο νους του κι η καρδια του ταξιδευε.. Θα ξεκινουσε απ την γωνιά της αποθηκης που κατά τη διηγηση της μανας του ηταν η κουνια του..  Μπουσουλωντας,  στη στάση που ειρωνεύονται οι ορθολογιστες της συγκυριας, θα εφτανε μεχρι το χωραφι, θα αφηνε τα χερια του και το προσωπο του θα χωνοταν μες το χωμα,  οπως στο σωμα της αγαπημένης του.. (Στ αεροδρόμιο "Ελληνικό" το καλοκαιρι του 1977, μετα απο 26 χρόνια μεταναστης στο Αμερικα κατεβηκε τη σκάλα της ολυμπικ αϊργουεης  και φιλησε την μελωμενη πισσα, την πίστα της νοσταλγιας του..)  Κρύος αερας στην πλάτη του, ανασηκωθηκε.. Χωματα στο προσωπο του. Το δεξι του χερι στηριχτηκε σ ενα τελάρο ξεχασμενο στο χωραφι,  οι γαμπες του ορθωθηκαν! Πρώτη φορα!! Περπαταει πια!!  Το δεξι πρωτα, ξυπολητος προχωρησε.. Δυο φορες κοιταξε πισω.. Κανεις!! Έτρεξε σ ενα γαλάζιο που τον καλούσε! Ελευθερια κ...
 Αγάπη ιαματικη.. Με κουραση ψυχικη, έφερε τα χερια στο εμπροσθιο μερος των μηρων της, γλιστρησαν οι παλαμες πάνω στη μαυρη φουστα της.. Στα λυγισμενα  γονατα σταματησαν,  ελαφριά κλιση του σωματος να φέρει το προσωπο της στο υψος του παραθύρου τ αυτοκινητου.. -Η γιαγια του Νικολάκη ειμαι.. -Α.. Γεια σας.. -Εγω το μεγαλωνω, τα παράτησε η μανα τους. Δεν ειχα στριψει το διακόπτη.. Τραβηξα χειροφρενο. Μικρόσωμη, λιποσαρκη, κάπως χλωμή στο πρόσωπο,  αλλα και στα δάχτυλα, τα πρόσεξα οπως τα χε γαντζωσει  στο μισο τζάμι τ αυτοκινητου  Κατεβηκα αν και στο επόμενο χωριο με περιμενε μια δασκάλα απ το Δροσατο του Κιλκις να την κατεβασω Αγρινιο.. Πληρωνε τη μιση βενζίνα.. -Ούλα εγω τα πληρωσα δάσκαλε σ αυτη τη ζωη.. Δε με πειραζει, χηρεψα νωρις, πεντε παιδιά.. Τεσσερα και μια κοπέλα.. Πισωπατουσε, εψαχνε καπου να καθισει.. Η μαντρα της περιφραξης του προαυλιου στενη, φαινοταν κι απ το χωριο..Θα λεγαν κουβεντες. Γυρισε πλάτη και γρηγορα κατεθυνθηκε στα τρια σκαλια της ...