Κυκλοφορει μια επιστολη παραίτησης αναπληρωτή εκπαιδευτικου..

Κατανοητή και σεβαστή..

Η κατάσταση ειναι αποκρουστικη σε καποια σχολεία..

Ο εκπαιδευτικός, ο δάσκαλος δύναται να παραιτηθεί απο υπάλληλος του Υπουργείου Παιδειας..

Δεν παραιτειται ομως ποτε ως δασκαλος..

 Μαχητες ειναι οι δάσκαλοι εναντι ολων των αντιφασεων της ιδιας της ζωής..

Δε εχουν οπλα παρα μονο το λογο τους, το παραδειγμα τους, την αγάπη για το παιδι..

Ουτε το DNA του είδους μας θ αλλάξει ποτέ, κι οι μοναδικές κι ανεπανάληπτες συνθεσεις του γενετικου υλικου που συγκροτουν το κάθε παιδι δε θα προβλεφθουν ποτέ..

Δε θα παψουν τα οικογενειακά προβληματα, δε θα παψουν τα ενστικτα του βιολογικου "είναι" των παιδιων..

 Τα παιδια μάς δοκιμαζουν και μεσω της πιο αναπάντεχης, βιαιας, ενοχλητικης συμπεριφορας..

Συν-διαλεγονται με τα πιο πρόσφορα γι αυτα εργαλεια..

Το κλαμα, την γκρινια, την διεκδικηση,την οργη..

 Το έλλειμμα το χουμε εμεις οι μεγάλοι , οι δάσκαλοι κι οι γονείς..

Η γενικη ανασφάλεια των ενηλίκων, η αδυναμία να "διδαξουν", διοτι κι οι ιδιοι δεν εχουν στιβαρη γνώση της φυσης των πραγματων, καθιστα το παιδι περισσότερο ανασφαλες μπρος στις πασιφανεις αδικιες, ανορθλογικοτητες της ζωης..

Μια ορφανια κατακλυζει τα παιδια..

Εκτοξευουν μια κραυγη για να δουν τα ορια της,

κι οι ενηλικες τρομαζουν κι η απαντηση ουτε σαν ηχω δεν επιστρεφει.

Η αβυσσος καταπίνει το εγχειρημα των παιδιων..

Η έλλειψη απάντησης,

η απουσια οριων και εν τελει οριζοντα,

η απουσια  σημειων και συντεταγμενων, βορρας, νοτος, ανατολη, δυση γεννούν το χαος..

 Οποιος κοιταει το χαος, το χαος κοιταει μεσα του .

Δε θα πω για πολιτικη, κόμματα, συνδικαλισμους κ. λ. π..

Αυτα αφορουν τον εκνομικισμενο, τον θεσμικο άνθρωπο..

Τα παιδια δεν τα αφορα αυτο..

Δε θελουν να γνωρισουν  τις κρατικες λειτουργιες..

Τη ζωη τους ψαχνουν  μες το χαος...